engl: στο δρόμο;

melodyroadπεριοδεία Γιάννη Κότσιρα: on the road

1. Ποιος ο λόγος να χρησιμοποιηθεί το βαρύτατο αυτό όνομα για την περιοδεία; Σημειώνω: δεν είμαι οπαδός των Beatnics κι ούτε έχω διαβάσει το βιβλίο. Πιθανότητα στην περίπτωση του Κότσιρα δε γίνεται καν εκ πονηρής προθέσεως, αλλά απλώς για να περιγράψει ακριβώς αυτό που θα συμβεί: ότι δηλαδή για καιρό θα βρίσκονται στο δρόμο. Αλλά μερικά πράματα είναι τόσο δεμένα με το όνομα και τον δημιουργό τους (όπως εδώ, Beat generation – On The Road – Jack Kerouac), που πάντα με ξενίζει όταν κάποιος εισβάλλει στο οικοσύστημά τους και οικειοποιείται όρους και διαλέκτους. Το ξέρω, η στεγανότητα και η αυστηρή οριοθέτηση είναι ασφαλής δρόμος για την παρακμή. Και η τέχνη είναι ο κατεξοχήν χώρος αλληλεπίδρασης, δανεισμού, μπολιάσματος και μετάλλαξης. Τι να πεις, είμαι μυαλό στείρο και καλουπόφιλο.

2. Το “On the road” είναι μια ιδιαίτερη μουσική παράσταση, με επιλογές από αγαπημένα τραγούδια της ευρύτερης ελληνικής δισκογραφίας αλλά και δικά του αγαπημένα γνωστά και «άγνωστα». “Μία δίωρη παράσταση φτιαγμένη χειροποίητα και με πολύ μεράκι…”, όπως σχολιάζει και ο ίδιος ο Γιάννης Κότσιρας.

Και τώρα πείτε μου: ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ; Ότι δηλαδή η παράσταση είναι χειροποίητη κι ό,τι περιέχει αγαπημένα τραγούδια από την ευρύτερη ελληνική δισκογραφία. Και γιατί μας το λένε, άλλωστε; Υπήρχε ποτέ περίπτωση να πάει κανείς για να ακούει 2 ώρες τραγούδια ΜΟΝΟ του -όποιου- Κότσιρα; Κανονικά, θα ΄πρεπε να αναγράφεται -ως καινοτόμο- όποτε συμβαίνει το αντίθετο.

3. Και κάτι για ένα τραγούδι του που σίγουρα θα παιχτεί στη συναυλία. Το «Το Τσιγάρο» ανήκει στην κατηγορία τραγουδιών ΣΛΕΑΣιχαμένα Λόγω Εξωφρενικού Airplay»). Το «Σιχαμένα» είναι λίγο ακραίος χαρακτηρισμός και χρησιμοποιείται καταχρηστικά ως αντίμετρο στην υπερβολική έκθεση των τραγουδιών. Με θυμάμαι να το ακούω σε ασανσέρ, στο γήπεδο, από ένα διπλανό walkman στο τραμ, στη δουλειά να το μουρμουράει η συνάδελφος στο διπλανό γραφείο (φανατική καπνίστρια), στο θάλαμο στη μονάδα, σε κατάστημα καλλυντικών, σε παιχνιδούπολη, σε σιδεράδικο (για αντίποινα ποτέ δεν αγόραζα τίποτα από τα μαγαζιά που το άκουγα), σε, σε, σε… Άλλα τέτοια τραγούδια; (Εννοείται ότι λόγω του Σ στο ΣΛΕΑ δεν παραθέτω τα links).

Το «Σ΄αναζητώ στη Σαλονίκη». Τρελός τότε χαμός για ευνόητους λόγους.

«Η Μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων» στην εκτέλεση του Νταλάρα. 1ον γιατί ήταν Νταλάρας, 2ον γιατί όλοι ζούσαμε για λίγο το παραμύθι ότι ο Χατζιδάκις μπορεί να μας ξαναγεμίσει αριστουργήματα.

«Σαν σταρ του σινεμά». Η φενάκη του ελληνικού ροκ τραγουδιού στα 80ς. Την γουστάραμε την ψευδαισθούλα μας.

«Babe» από την Μόνικα. Τι φοβερός πάταγος, ε; Με target group από την άκρα εναλλακτικότητα ως στην άκρα λαϊκότητα. Κι ήταν κάτι το υπερβατικό να το ακούω Κυριακή ξημερώματα στο σουβλατζίδικο στα Εξάρχεια, μέσα στην τσίκνα, το αλκοολίκι, το κοριτσομάνι, να θυμάμαι το μουστάκι του σουβλατζή καθώς έκοβε το γύρο να ανεβοκατεβαίνει και να καψουρεύεται: αχ mpeimp…

Κανά ΣΛΕΑ τραγούδι κανείς;

Advertisements

2 thoughts on “engl: στο δρόμο;

  1. Μαρία Μ.

    Πράγματι αυτό το «τσιγάρο» είναι ΣΛΕΑ!Εγώ πάλι δεν αντέχω κάτι παλιά λαϊκά, «ποιοτικά» μεν αλλά χιλιοπαιγμένα σε κάθε είδους liveάδικο.Επίσης το «Αγαλμα», το «πόσο σε θέλω», το «with or without you» και η λίστα νομίζω τελικά ότι είναι άπειρη…

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s