έγκλημα και τιμωρία

(post νέμεσις)

Είναι μέρες που του κάκου διατρέχεις όλα τα μέσα μήπως και βρεις κάτι που να σε κεντρίσει και σκαρώσεις κάποιο post. Κι είναι φορές που ετερόκλητα στοιχεία έρχονται και κουμπώνουν μαγικά σαν παζλ ταχυδακτυλουργού και το post γράφεται μόνο του.

Le sommeil - Salvador Dali

Όπως το προηγούμενο ΣΚ, που ήταν τόσο μουντό μέσα στην αδικαιολόγητη βαρυθυμία του μυαλού μου. Μουσικές δεν ακούστηκαν, φωνές δε γέλασαν, μετατσιγάρα δεν καπνίστηκαν. 1. Πρωί Σαββάτου αναρωτιόμουν μελαγχολικά αν στον κόσμο αυτό υπάρχουν αναμνήσεις προ της ανακάλυψης της φωτογραφίας (ίσως post προσεχώς). 2. Το ίδιο βράδυ ο αγαπημένος ΘΒ προειδοποιούσε: ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ ΓΙΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ! 3. Και την Κυριακή το πρωί ο ΗΥ κράσερνε παρασύροντας στα βάθη της ψηφιακής άγνοιας 100άδες α-backup-άριστα προσωπικά αρχεία και φωτογραφίες. Έφαγα τρεις αγωνιώδεις ώρες παλεύοντας με το Balrog χωρίς αποτέλεσμα. 4. Κι όταν παρακάλεσα για ένα θαύμα στον Αι Ισίδωρο, εκείνος γέλασε και μ´ έδιωξε γιατί την Κυριακή ήταν πρωταπριλιά και δεν πίστεψε ότι ένας gadgetάκιας σαν και μένα είχε φανεί τόσο επιπόλαιος και άμυαλος.

Και τώρα, σα ποπ συγκρότημα που η έμπνευσή του εξαντλήθηκε σε 2 στίχους κουπλέ και επαναλαμβάνει χορεύοντας για 5 λεπτά το ίδιο ρεφρέν, τα μηνίγγια μου τρυπούν ξανά και ξανά και ξανά οι ίδιες 3 λέξεις: «ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ ΓΙΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ» «ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ ΓΙΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ» «ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ ΓΙΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ»! Και μες τη μαυρίλα της ψηφιακής απώλειας δεν μπορώ παρά να γελάω με τον εαυτό μου.

Η ατάκα του υπέροχου Θανάση Βέγγου είναι μία από τις σπουδαιότερες του Ελληνικού Κινηματογράφου. Που ήταν ένας κινηματογράφος καθαρά ατακοδόρικος, σπουδαίοι γραφιάδες και επιθεωρησιογράφοι εμπλούτιζαν τη -συνήθως προσχηματική- πλοκή με καταιγιστικές ριπές γέλιου που ανεδείκνυαν το προσωπικό ύφος των μεγάλων κωμικών. Στο «ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ ΓΙΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ!» αποκρυσταλλώνεται όλη η παράνοια του λόγου και των έργων του Φαλακρού Πράκτορα, όλη η άρνηση αποδοχής της πραγματικότητας και η επιμονή στο κυνήγι ενός προσωπικού ονείρου. Είναι αυτομαστιγωτικός αφορισμός, είναι υπενθύμιση χαίνουσας πληγής, είναι πείσμωμα για ανασύνταξη και εκ νέου εφόρμηση.

Στην περίπτωσή μου σημαίνει ότι πρέπει να τα καταφέρω να δουλέψουν και τα δυο τα μαραφέτια: ένα, ο ηυ και δύο, η βαρυθυμία μου. Ξεκινάω.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s