η στιγμή που σβήστηκαν οι αμαρτίες

(post επαναφοράς)

Δεν υπήρξα ποτέ οπαδός της Γιουβέντους και θα έλεγα μάλιστα ότι κατά κάποιο τρόπο την αντιπαθώ, όπως αντιπαθώ όλες τις ομάδες που κατέχουν τη μερίδα του λέοντος σε πρωταθλήματα στη χώρα τους. Η προηγούμενη Κυριακή πάντως της ανήκε (φυσικά οι Bianconeri δεν έχουν μάθει ακόμα για τον Τσίπρα) κι ας σκαρώσω 2 λογάκια για την περιπέτειά της.

Το 2006 τιμωρήθηκε με υποβιβασμό στη Serie B της Ιταλίας ως η βασική εμπλεκόμενη σε στημένα παιχνίδια (calciopoli). Φυσικά πολλές ομάδες ήταν αναμεμειγμένες αλλά η ντροπιαστική ρετσινιά κόλλησε κυρίως σε κείνη. Της αφαιρέθηκαν δύο πρωταθλήματα κι έπρεπε να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι για κάποια χρόνια θα ζούσε εκτός Champions League. Πρωτοκλασάτοι παίκτες της -κυρίως οι ξένοι- αρνήθηκαν να την ακολουθήσουν στην κατηφόρα και αποχώρησαν οδηγώντας σε πιο στερεά εδάφη την καριέρα τους (επαγγελματικό και διόλου κατακριτέο). Κάποιοι άλλοι, όμως, μεταξύ των οποίων οι «σημαίες» της εκείνη την εποχή, Ντελ Πιέρο και Μπουφόν, δήλωσαν αποφασισμένοι να μοχθήσουν για να σβήσουν τις μαύρες σελίδες, βοηθώντας την να επιστρέψει -με νόμιμα μέσα- στα μεγάλα σαλόνια και την κορυφή. Μερικοί θα αντιτάξουν ότι ήταν μια win-win απόφαση, αφενός οι συγκεκριμένοι δεν ήταν και στην πρώτη ποδοσφαιρική τους νιότη, αφετέρου δεν υπήρχε περίπτωση να μην ανέβαινε άμεσα η Γιούβε στην Serie A. Εγώ προτιμώ να διακρίνω στην αφοσίωσή τους το περήφανο, ευγενικό σκεπτικό δυο άσων που το δηλωτικό του αρχηγού το ονομάζουν περικάρδιο.

Η Γιούβε επέστρεψε το 2007 στην Serie A. Θα περίμενα μετά την άνοδό της να ανεβαίνει σταδιακά τις θέσεις προς την κορυφή, καθώς αποψιλωμένη από σταρ θα έχτιζε με προσεχτικά βήματα μια γεμάτη, ποιοτική 22άδα. Παραδόξως, το 2008 ήταν 3η και το 2009 2η, αλλά το 2010 και το 2011 μόλις 7η! Φαίνεται ότι η δίψα για γρήγορη επανενθρόνιση ήταν καύσιμο που γρήγορα στέρεψε, μια ώθηση εκρηκτική που υπό το βάρος των άκαρπων -για τίτλο- προσπαθειών των πρώτων 2 ετών μετατράπηκε σε αμηχανία και μπουρδούκλωμα και παραπάτημα που οδήγησε σε δύο σερί έβδομες θέσεις.

Ακόμα και φέτος που τελικά οι προσπάθειες ευοδώθηκαν η διαδικασία ήταν επίπονη και αμφίρροπη, όπως αξίζει δηλαδή σε κάθε παραμυθένια περιπέτεια που θέλει τον ήρωα να αγκομαχά μέχρι τέλους. Έπρεπε να υποσκελίσουν την περσινή πρωταθλήτρια Μίλαν και αυτό έγινε μετά από ένα σκληρό μπρα-ντε-φέρ μεταξύ των δύο με αρκετές εναλλαγές στην πρωτοπορία. Η τελευταία φορά που η Γιούβε κοίταξε την πλάτη της Μίλαν ήταν στην 30η αγωνιστική, 8 μόλις γύρους πριν το φινάλε. Από την 31η αγωνιστική που την προσπέρασε δεν ξανακοίταξε πίσω, αν και προς το τέλος της 32ης το status και πάλι φαινόταν να ανατρέπεται καθώς η Μίλαν κέρδιζε και η Γιούβε ήταν ισόπαλη. Στο 72o λεπτό ο προπονητής της Γιούβε άλλαξε έναν επιθετικό του με έναν άλλο και 10 λεπτά αργότερα ο νεοεισελθείς σημείωσε το 2-1 διατηρώντας της Γιούβε επικεφαλής.

Ο επιθετικός ήταν κάποιος γηραιός παίκτης που από τον Οκτώβριο είχε ειδοποιηθεί ότι δεν θα ανανεωνόταν το συμβόλαιό του με την ομάδα. Το όνομά του ήταν Αλεσσάντρο Ντελ Πιέρο. Το γκολ είναι αυτό. Και το πανηγύρισε κάπως έτσι:

ένα κάδρο: ο παίχτης, η φωνή, η φανέλα, το γρασίδι

Παθιασμένα, ολοκληρωτικά, λυτρωτικά, γιατί γνώριζε ότι αν και 6 αγωνιστικές πριν το τέλος μόλις είχε σκοράρει το γκολ που είχε υποσχεθεί στον εαυτό του 6 χρόνια πριν.

ΥΓ Μοιάζει με μελό ελληνική ταινία των 60ς. Η κοπέλα που εκμεταλλεύεται την ομορφιά και την εξυπνάδα της για να κατακτήσει την επιτυχία, παραστρατεί και μπλέκει σε δόλιους παραδρόμους, χρεώνεται τις αμαρτίες όλων, την εγκαταλείπουν οι όψιμοι παρατρεχάμενοί της, τιμωρείται, φυλακίζεται, αποσύρεται, επιστρέφει με την εντύπωση ότι όλα έχουν μείνει όπως πριν, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει πως όλα έχουν αλλάξει κι η αξία της πλέον μηδενική. Αποφασίζει να ξεκινήσει και πάλι από την αρχή, έχει πάντα στο πλευρό της δυο πιστούς φίλους, τον θυρωρό και τον δικηγόρο της, αυτοί μεθοδικά θα τη βοηθήσουν να ξαναβρεί τον ξεχασμένο εαυτό της και τη σωστή θέση της στον κόσμο.

ΥΓ2 Για άλλη μια διαφαινόμενη θριαμβευτική επιστροφή -στην Αγγλία αυτή τη φορά- διαβάστε και αυτό το άρθρο του Αντώνη Καρπετόπουλου.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s