ΣΥΡΙΖΟΟROPA

(post ελευθερότυπο)

Είναι περίεργο που ξαπλώνω, ηρεμώ και σκέπτομαι ακούγοντας ένα τραγούδι που οι στίχοι του είναι φτιαγμένοι από επίσημα διαφημιστικά σλόγκαν, από τσιτάτα δηλαδή που στοχεύουν στην αδρανοποίηση του μυαλού και την αυτόματη κινητοποίηση του καταναλωτικού υποσυνείδητου. Είναι που το τραγούδι αυτό κλείνει μέσα του μαζί

– τη ζοφερότητα, τον κίνδυνο, τη μαυρίλα, τον ολοκληρωτισμό, την επίπλαστη αγοραία ελπίδα

– την αναζήτηση, τον παιάνα, τη ρήξη, το «εν οίδα…», τη δράση, το όνειρο

Κοίτα, ΣΥΡΙΖΑ, όλος ο κόσμος συνωμοτεί για να κερδίσεις τις αυριανές εκλογές. Μέχρι και η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, δηλαδή οι συντάκτες της, σταματήσανε την απεργία για μία μέρα για να μας πούνε να σε ψηφίσουμε. Χαρωπά καλοδεχούμενοι. Μας έλειψαν. Ήταν όλοι οι καλοί εκεί (να μη λέμε ονόματα). Σαν τους Watchmen, συναισθανόμενοι την κρισιμότητα των στιγμών, άφησαν στην άκρη παλαιές αντιπαραθέσεις, έτριξαν δάκτυλα και πλάτες για να ξεσκουριάσουν από την ακινησία τόσων μηνών και ανέλαβαν δράση.

Στιγμάτισαν τις παλινωδίες και τα λάθη της ηγεσίας σου, λοιδώρησαν το πολυσυλλεκτικό των απόψεων και των ψηφοφόρων σου, αναρωτήθηκαν για το στρατηγικό κυβερνητικό σου σχέδιο. Αλλά στο τέλος κατέληξαν ότι είσαι η επιβεβλημένη επιλογή. Επιλογή για μια κάποια λύση; Όχι, επιλογή για να στείλουμε ένα μήνυμα Αντίστασης, Σπασίματος του Δοκιμαστικού Σωλήνα, Δημοκρατίας, Ιστορίας. Το βλέπω να έρχεται. Θα είμαστε ο πρώτος στρατιώτης που σπάει το φράγμα των εχθρικών παρατάξεων, τι τιμή, θα τρυπηθούμε από τη λόγχη ενός αδιάφορου, φθονερού κομπάρσου, αλλά το πεσμένο, άψυχο σώμα μας θα φτιάξει μια νεκρική, ανθρώπινη σκάλα πάνω στην οποία θα μπορέσουν να πατήσουν καλύτερα οι επόμενοι.

Εκτός, εκτός κι αν είμαστε ο Τομ Κρουζ και με κάποιο τρόπο καθώς θα επελαύνουμε οι σφαίρες δίπλα μας θα σκοτώνουν τους διπλανούς και τους από πίσω μας κι όταν θα μπούμε στο κάστρο θα τους πάρουμε όλους παραμάσχαλα, ίσως χρειαστεί μια καίρια παρέμβαση από κάποιο αόρατο χέρι που μέσα στον αχταρμά θα σκοτώσει τον καλύτερο σκοπευτή των αντιπάλων που μας έχει κλειδώσει στο κλεισιοσκόπιό του.

Αναρωτιέμαι πότε σταμάτησε η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ να έχει υπότιτλο στην 1η σελίδα της. Θυμάμαι μόνο τα «στηρίζουμε την αλλαγή, ελέγχουμε την εξουσία» και «στηρίζουμε την κάθαρση, ελέγχουμε την εξουσία». Αργότερα; Τώρα; Ίσως «στηρίζουμε το όνειρο ελέγχουμε την πεμπτουσία»; Μπαα, δε μου βγαίνει.

——————-

Don’t worry baby, it’s gonna be alright
Uncertainty can be a guiding light
I hear voices, ridiculous voices
Out in the slipstream
Let’s go, let’s go overground
Take your head out of the mud baby

She’s gonna dream up
The world she wants to live in
She’s gonna dream out loud
She’s gonna dream out loud

——————-

Αν οι κάλπες και οι συσχετισμοί δείξουν ΝΔ ξέρουμε τι να περιμένουμε. Αν πάλι δείξουν ΣΥΡΙΖΑ δύο ή μάλλον τρία θα είναι τα μεγάλα ερωτήματα για την πολιτική του.

1. Πώς θα καταφέρει να ελιχθεί ως Κυβέρνηση ανάμεσα στις δεκατόσες Συμπληγάδες που ετοιμάζονται να τσακίσουν το ελληνικό καράβι

2. Πώς θα συνδυάσει και παροχές και οικονομία και (υγιή) Κρατισμό και ανάπτυξη

3. Πώς θα ζήσει με τους ψηφοφόρους του που από τη μια τον γιγάντωσαν από την άλλη δεν παύουν -πολλοί από αυτούς- να ανήκουν στο είδος των πολιτών που θεωρούν ότι το Κράτος βρίσκεται εκεί μόνο και μόνο για να τους εξυπηρετεί.

Ίδωμεν.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s