Θα μου δείξω εγώ!

(post απολογισμός)

Αυτό το καλοκαίρι θα:

.πηγαίνω μεγάλες ποδηλατάδες. (0)
.δω όποια ταινία δεν πρόλαβα να δω τον χειμώνα. (1)
.τελειώσω επιτέλους το Wire. (0)
.διαβάζω ένα βιβλίο την εβδομάδα. (1)
.κολυμπάω δεκάδες μέτρα. (0)
.τρώω μόνο φρούτα. (1)
.χάσω κιλά. (0)
.κάνω μερεμέτια στο σπίτι. (0)
.καταγγείλω τα μπαρ που καταλαμβάνουν όλο το πεζοδρόμιο. (0)

Το καλοκαίρι για πολλούς επέχει θέση Αποφασιστικής Δευτέρας: έτοιμοι να ξεκινήσουμε την υλοποίηση μεγαλεπήβολων σχεδίων. Μόνο και μόνο για να τα κρύψουμε απογοητευμένοι στο συρτάρι μετά τον δεκαπενταύγουστο. Τι να ‘ναι άραγε αυτό που μας πείθει ότι ό,τι δεν καταφέραμε ή δεν προλάβαμε σε εννιά μήνες θα το πραγματώσουμε μέσα σε τρεις; Είναι ίσως κάποιος διακαής πόθος που επιμένει να μας γυροφέρνει, η υπερεκτίμηση των δυνάμεών μας, η ψευδαίσθηση για μπόλικο ελεύθερο χρόνο ή απλώς η ροπή προς το προσωπικό μας παραμύθι.

Έχουν πλάκα οι αυτοπεριοριστικές υποσχέσεις. Τις ψιθυρίζεις ή τις βροντοφωνάζεις (ανάλογα με το πόσο σίγουρος νιώθεις) στον εαυτό σου, πιθανότατα δεν τις κοινοποιείς σε κανέναν, απ΄ τον εαυτό σου είναι και πάλι που ζητάς τα ρέστα στο τέλος γιατί δεν τις τήρησε. Αλλά αυτός είναι εύκολος. Η συμβίωση μαζί του είναι ένα συνεχές ψέμα. Φτύνεις μια δικαιολογία και παραδίδεσαι και πάλι καθαρός και φερέγγυος στο αλισβερίσι του καθρέπτη.

Οι υποσχέσεις της Δευτέρας έχουν συνήθως να κάνουν με στενούς κύκλους ενεργειών. «3 μήνες δίαιτα». «4 μήνες γυμναστήριο». «2 μήνες project». Ποσοστό επιτυχίας 15%. Οι υποσχέσεις της πρωτοχρονιάς αφορούν σε θέματα πιο διαρκή, χωρίς ημερομηνία λήξης, εκεί όπου δεν τίθεται θέμα βραχύβιου χρονικού προσδιορισμού. «Θα γίνω δυναμικός». «Θα πάω ταξίδια». «Θα βρω γκόμενα». Ποσοστό επιτυχίας: 2%. Οι υποσχέσεις του καλοκαιριού είναι συνήθως τα ρετάλια των άλλων δύο, ό,τι περίσσεψε, ό,τι δεν πρόφτασε, ό,τι δε χώρεσε. Και πιθανότατα εξακολουθεί να μη χωράει. Ποσοστό επιτυχίας 0+%.

Και είναι, ακόμα, και οι υποσχέσεις της στιγμής, τα μικρά αυτά αλλά θεμελιώδη ραντεβού με την προσωπική μας ιστορία. «Θα μπω και θα τους τα ψάλλω». «Θα το καρφώσω αυτό το πέναλτι». «Φίλησέ την, ανόητε»! Εκεί όπου, μέσα σε ένα ασφυκτικά στενό πλαίσιο, πρέπει να βρούμε να φορέσουμε μια λεοντή και να διεκδικήσουμε κάτι που ποτέ δε θα φανταζόμασταν, που αίφνης βρέθηκε στο δρόμο μας ή που βολικά απωθούσαμε. Κομματάκι δύσκολο, αν το μόνο που έχουμε πρόχειρο στην γκαρνταρόμπα μας είναι προβιές σκέτες, αυθεντικές κι όχι εκείνες λεονταριών.

Όσο για μένα, οι αριθμοί παραπάνω, (0) και (1), δηλώνουν απλώς το πλήθος των φορών που υλοποιήθηκε κάθε δράση. Ψόφια πράματα. Κάπου δε λειτουργεί αρμονικά η σύνδεση μεταξύ πρόθεσης και πράξης. Γιατί εκεί που γιγαντώνεται η πρώτη, συρρικνώνεται η δεύτερη. Βέβαια, είχε και πολύ ζέστη. Και στη δουλειά ξεπατωθήκαμε. Αλλά κι ο Σεπτέμβρης καλοκαίρι είναι. Μη σου πω κι ο Οκτώβρης, δηλαδή.

Advertisements

2 thoughts on “Θα μου δείξω εγώ!

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s