έγκλημα άνευ στοιχειοθέτησης

(post ανακοίνωση)

Ήταν αναμενόμενο ένα γελοίο και υπό ορισμένο πρίσμα σκανδαλιστικό θέμα να κατέληγε και πάλι σε (περιορισμένης έκτασης είναι αλήθεια) χαρτοπόλεμο μεταξύ κυβέρνησης, κομμάτων, θιγόμενων και λοιπών εμπλεκόμενων. Συνδικαλιστική σύνταξη!!! Άλλο ένα δείγμα του φιάσκου που λέγεται ελληνικό κράτος. Πέρα πάντως από τη μαχητική ή εγκάθετη, μοντέρνα ή αναχρονιστική δράση των συνδικαλιστών, δύο πράγματα είναι που με εντυπωσιάζουν περισσότερο στον όμορφο κόσμο τους.

Το πρώτο, ότι υπάρχουν συνδικαλιστές που (σχηματικά ομιλώντας) «δε δούλεψαν ποτέ» – και αυτό με την ανοχή όσων τους ψηφίζουν!!! Θα μπορούσες να πεις ότι είναι μια ένδειξη απλόχερου μεγαλείου, σου λέει ο απλός ο εργαζόμενος «θα αναλάβω εγώ τα καθήκοντα σου, θα επωμιστώ τις ευθύνες και τις εργατοώρες σου, το μόνο που θέλω από σένα είναι να προετοιμάζεσαι σκληρά και να διεκδικείς δυναμικά όσα εγώ δεν μπορώ – και βέβαια πέρα από τους συλλογικές αγώνες κάθε υπηρεσιακό ρουσφέτι προς όφελός μου καλοδεχούμενο». Αλλά αυτός είναι κι ένας λόγος που καήκαμε ως λαός. Είμαστε πολύ «μεγαλόψυχοι»!!! Απέναντι σε χυδαίους συνδικαλιστές, σε πατερναλιστικούς πολιτικούς, σε αεριτζήδες εργολάβους, σε τυφλούς Ζακύνθου, σε επιτροπές γνωμοδότησης, σε καθημερινές παραβατικές συμπεριφορές, απέναντι στους εαυτούς μας!!!

Το δεύτερο είναι η απίστευτη κακογουστιά στις συνδικαλιστικές ανακοινώσεις, τόσο σε περιεχόμενο όσο και σε μορφοποίηση. Και εντάξει, στο περιεχόμενο περιμένεις τα γνωστά, ναι;;;; Εμείς τα λέγαμε και η δική μας παράταξη έκρουε τον κώδωνα και σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και αν και όλοι οι υπόλοιποι είστε ξεφτιλισμένοι έλατε να συζητήσουμε κλπ κλπ. Η μορφοποίηση, όμως, κάθε ανακοίνωσης είναι ένα μικρό γραφιστικό έγκλημα. Νομίζεις ότι για κάθε ανακοίνωση οι συνδικαλιστές είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν συγκεκριμένα μεγάλο πλήθος από θαυμαστικά, ερωτηματικά και κυρίως bold χαρακτήρες (italics και underline είναι λίγο στο ρίξιμο)!!! Τρεις βασικές μορφοποιητικές αρχές ισχύουν:

καμία ερώτηση δεν μπορεί να τελειώνει σε ένα μόνο ερωτηματικό. Έτσι;;;;

– τα θαυμαστικά κάθε πρότασης πρέπει να είναι ανάλογα της σημαντικότητας της πρότασης. Κι επειδή καμία πρόταση σε μια συνδιαλιστική ανακοίνωση δεν είναι ασήμαντη… Νομίζω ότι καταλαβαινόμαστε!!!!!!

– το πλήθος των bold χαρακτήρων πρέπει να είναι περίπου ίσο με το 1/3 του πλήθους των συνολικών χαρακτήρων ώστε να χάνεται κάθε έννοια εμφατικότητας.

Φαντάζομαι τώρα εγώ το σκηνικό εκεί γύρω στο 96-97 που στα συνδικαλιστικά γραφεία έφτασαν οι πρώτοι ΗΥ με Word95. Κι ένας κομπιουτεράς φίλος του αρχισυνδικαλιστή να του εξηγεί: «κοίτα από εδώ μπορείς να αλλάζεις το μέγεθος των γραμμάτων, και από δω το χρώμα τους, και από εδώ τη γραμματοσειρά τους (;;;), και από δω με ένα κλικ να τα κάνεις έντονα«. Τι συθέμελο σοκ, τι πρωτόφαντη συγκίνηση, τι ρεκόρ ταχυπαλμίας, τι δακρυγόνος οραματισμός!!!! Μια νέα εποχή ανατέλλει;;;!!! Ω, καινούριοι κόσμοι, τώρα ερχόμαστε…

Advertisements

2 thoughts on “έγκλημα άνευ στοιχειοθέτησης

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s