dead phone numbers society

(post τσιτσίρισμα)

Εκείνος θα επέστρεφε στην πατρίδα του μετά από 15 χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Εκείνο το κατάλαβε όταν τον είδε να συσκευάζει τη βιβλιοθήκη του. Ταράχτηκε. Πήρε το θάρρος να του μιλήσει. Τον κάλεσε χρησιμοποιώντας το speaker του ξενιστή του. -Φεύγεις; -Ναι. -Γιατί; -Δε τα φέρνω πια βόλτα. Ίσως ξαναγυρίσω στα χωράφια του πατέρα μου. -Θα με πάρεις μαζί σου; -Δε γίνεται. -Γιατί; -Δεν έχουν φτιάξει ακόμα φορητότητα μεταξύ πόλεων. -ΓΙΑΤΙ; Τι κάνει ο βρωμΟΤΕ; Τα κινητά πάνε όπου θέλουν. -Άλλο τα κινητά. -Τουλάχιστο μπορείς να με διατηρήσεις σα νούμερο, θα αλλάξεις μόνο τον κωδικό πόλης, ε, ε, αυτό γίνεται, δε γίνεται; -Γλυκό μου, κάνε κουράγιο, εκεί που πάω τα τηλέφωνα των σπιτιών είναι πενταψήφια!

Ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Έπεσε σε βαριά μελαγχολία. Εκείνος όντως έφυγε. Εκείνο ήλπιζε μήπως κάποια στιγμή γρήγορα μετάνιωνε και το ξαναδιεκδικούσε. Εις μάτην. Η 6μηνη περίοδος κλειδώματος του τηλεφώνου με τον τελευταίο του κάτοχο εξέπνευσε. Ήταν πλέον διαθέσιμο για να αποδοθεί σε οποιονδήποτε ξένο. Απαρηγόρητο. Ξεκίνησε το σερφάρισμα στα forum ψάχνοντας αδελφικές τηλεφωνικές ψυχές. Βρήκε το dead phone numbers society. Εγγράφηκε αμέσως. Πόσες ιστορίες! Ιδέα δεν είχε. Εκεί διάβασε:

– για το τηλέφωνο που ο κόσμος του ανατράπηκε όταν χώρισε το νιόπαντρο ζευγάρι που το διατηρούσε. Μετά από μια σπαρακτική διαμάχη που εκτυλισσόταν μονάχα στο μυαλό της, εκείνη απαίτησε και πήρε τα περισσότερα από το σπίτι (μαζί και αυτό). Για κάθε αντικείμενο είχε έναν ισχυρό λόγο υπέρ της, εκείνος συνηγορούσε αμίλητος. Δεν καταλάβαινε ότι ακόμα και μέσα στον ξεπεσμό της αυτόν εκείνος την αγαπούσε βαθιά. Κι η μόνη του ελπίδα να ξαναξεκινήσει ήτανε να σβήσει ό,τι μπορεί και να τη θύμιζε.

– για το τηλέφωνο που ήταν κτήμα μιας οικογένειας για σχεδόν 50 χρόνια. Κάποτε ήρθε η στιγμή να κληροδοτηθεί στο ένα από τα δύο αδέλφια της τελευταίας γενιάς. Εκείνα ένιωθαν το χρέος τους βαρύ. Το νούμερο αυτό ήταν κάτι που τους χαρακτήριζε ως γενεαλογικό δέντρο, ένα αφηρημένο κι όμως τόσο χαρακτηριστικό κειμήλιο. Να το αποποιούνταν το ένιωθαν λίγο ως προδοσία προς την Οικογένεια. Απ΄την άλλη, καθώς γράφανε και αυτοί τη δική τους ιστορία στη μικρή τους πόλη, κατείχαν ήδη εδώ και χρόνια τα δικά τους νούμερα, θα ‘ταν δύσκολο -ακόμα και για επαγγελματικούς λόγους- να διαγράψουν τα δικά τους ίχνη στον κατάλογο. Παράδοση ή ρήξη; Το αιώνιο δίλημμα.

– για τις περιπέτειες των τηλεφώνων στο Δημόσιο. Για τις συνεχείς μεταθέσεις, τις αλλαγές επονομασίας, τις μετακινήσεις στον κατάλογο. Για τις καταργήσεις, τις ακυρώσεις, τα διευθυντικά προνόμια, τις παρακολουθήσεις. Για τον τρόμο μπροστά στην επέλαση της διαδικτυακής και της ip τηλεφωνίας. Για τη φοβερή σπατάλη: υπηρεσίες με 6 άτομα προσωπικό και 7 εξωτερικά νούμερα, πανάκριβα ΣΥΖΕΥΞΙΣ που αραχνιάζουν σε ντουλάπες, διθέσια Δημοτικά σχολεία με οργιαστικά διπλά τηλέφωνα και πάγια (για ομιλία και για internet).

– για το τηλέφωνο της υπ’ αριθμ. 1 κουτσομπόλας/προξενήτρας μιας επαρχιακής πόλης. Πλήθος ρεκόρ συνόδευαν την πλούσια καριέρα του: διαρκέστερη αστική κλήση, υψηλότερο ποσοστό κατάληψης γραμμής επί 24ωρου, 6 συνεχείς φορές στο top-5 των περισσότερων εξερχόμενων κλήσεων. Στο τέλος, ο τοπικός ΟΤΕ αποφάσισε και απέσυρε για πάντα το νούμερο, που τοποθετήθηκε σε μια αφίσα ψηλά στην οροφή του καταστήματος πάνω από τα καρτοτηλέφωνα. Κι εκείνο δεν άντεχε να μη ρίχνει ένα δάκρυ όποτε κάποιος που είχε αποκατασταθεί με τη δική της τη δική ΤΟΥΣ μεσολάβηση ερχόταν για να πληρώσει κάποιο λογαριασμό.

– για τα τηλέφωνα των φοιτητών που έκαναν νέα σύνδεση μόνο και μόνο για την πρόσβαση στο internet. Οι φοιτητές αυτοί σχεδόν ποτέ δε τοποθετούσαν τηλεφωνική συσκευή (είχαν τα κινητά τους), πολλοί από αυτούς δε γνωρίζανε καν το νούμερο της συνδρομής τους. Τραγικό. Να νιώθεις ένα άδειο κέλυφος, ένα ανώνυμο παραπαίδι, ένα καταναγκαστικό βαρίδιο. Η μοίρα τους προδιαγεγραμμένη. Σαν τα εφήμερα κατοικίδια που τα πετούσαν στους δρόμους χωρίς καμιά συναισθηματική εξάρτηση, μετά το πέρας της φοίτησης τα ευρυζωνικά νούμερα παρατιόντουσαν σε κάποιο συρτάρι παρόχου περιμένοντας τι άλλο, τον επόμενο φοιτητή, την επόμενη μετακόμιση, την επόμενη ADSL.

– για τα τηλέφωνα τρολς που συμμετείχαν στο forum μόνο και μόνο για να καταστρέφουν το συναισθηματικό του υπόβαθρο με τις ανούσιες αναρτήσεις τους. «Ρε παιδιά, μ’ έχει κρεοπώλης, πώς μπορώ να απαλλαγώ;» «Ζητείται αμοιβαία μετάθεση με τηλέφωνο στην Εκάλη». «Ξενύχτια τρελά – ροζ τηλέφωνο ξανά»

Μέσα στο forum, λοιπόν, εκεί ανάμεσα σε αναρτήσεις συναισθηματικές, αναρτήσεις προβληματισμού και αναρτήσεις ασχετοσύνης, τα τηλέφωνα κατάλαβαν ότι είναι ίδιον της ανθρώπινης ράτσας να μεταδίδει τις παθολογικές της συμπεριφορές στο περιβάλλον της. Να επιφέρει σύγχυση, να προκαλεί απογοητεύσεις, να παρασέρνει στη διαφθορά αλλά και να αποζητά την αποδοχή, να παγιδεύεται στην αγάπη, να φαντασιώνεται τα όνειρα. Ένας κόσμος που τα αντικείμενα και οι ιδέες του τελούν μόνιμα σε διατεταγμένη υπηρεσία για να εξυπηρετούν τα φρονήματα και τις επιδιώξεις του κυρίαρχου είδους του πλανήτη. Τα τηλέφωνα, οι επικοινωνιακοί κανόνες, οι νόμοι, οι συναλλαγές, το εμπόριο, το κέρδος. Συντονισμένοι όλοι στο τέμπο και τη διάθεσή του. Άλλοτε οκνηρό, άλλοτε γοργό, άλλοτε βίαιο. Τόσοι αιώνες κι ακόμα να βρεθεί ένας πλανητικός μετρονόμος. Όχι τόσο ταχύτητας, αλλά ήθους. Μια βάση στην οποία να μπορούμε να πατήσουμε για να πορευτούμε και να δημιουργήσουμε σεβόμενοι το Όλον. Αλλά πάλι, δημιουργία και σεβασμός ίσως να είναι και έννοιες ασύμβατες. Γιατί καθετί νέο, εμβολίζει και πληγώνει το προϋπάρχον. Είναι το τίμημα της προόδου. Να προχωράμε τρεφόμενοι από την αποσύνθεση του παλιού. Για να γίνουμε κι εμείς τροφή για τους επόμενους. Ως πού και πότε; Κανείς δεν ξέρει. Κι όποιος το μάθει, ας το ποστάρει συνωμοσιολογικά γύρω από μια εικονική φωτιά στο dead phone numbers society.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s