σε τι κόσμο ζούμε;

(post αποσυμφορητικό)

Ένα χαρακτηριστικό δείγμα του πόσο άσχημα έχει πάει ο κόσμος την τελευταία 30ετία είναι και το εξής:

Οι Dire Straits, οι Cure, οι REM, οι Radiohead, ο Bob Dylan, ο Bruce Springsteen και οι Depeche Mode δεν έχουν πάει ΠΟΤΕ στο Νο 1 του UK chart στα singles (πηγή NME). Δεν το πίστευα όταν το διάβαζα, σκέπτηκα μήπως είναι πρωταπριλιά στην Αγγλία, μετά το ‘ψαξα λίγο στη wiki και ναι, αληθεύει. Πού βαδίζουμε;

Βέβαια, η ανάγνωση των charts στη μουσική, όπως και στην οικονομία, όπως και οπουδήποτε αλλού είναι απολύτως κατευθυνόμενη, φανερώνει πάντοτε λιγότερα απ’ όσα κρύβει. Στη προκειμένη περίπτωση αυτό που κρύβεται είναι ότι σχεδόν ΟΛΟΙ οι παραπάνω θεωρούνται «album artists», ΟΛΟΙ έχουν No 1 LPs, μερικοί μάλιστα ένα σωρό από δαύτα (οι REM 7!). LPs, λοιπόν, και όχι singles. Δικαιολογείται, κάπως, αν θεωρήσεις ότι τα singles τους τα αγοράζουν κυρίως οι φανατικοί οπαδοί τους, ώστε να αποκτούν τα εκτός άλμπουμ εξτρά τραγούδια, ενώ τα LP τους «όλοι» γιατί πρόκειται για σπουδαίες συλλογές σπουδαίων καλλιτεχνών. Αντίθετα, τα singles λιγότερο χαρισματικών καλλιτεχνών τα αγοράζει μαζικότερα η μουσική κοινότητα καθώς είναι πολλοί εκείνοι που θέλουν να αποκτήσουν μόνο κάποια εφήμερη επιτυχία χωρίς να επιβαρυνθούν και με τα υπόλοιπα 8-9 κουτσά τραγούδια του άλμπουμ. Δεν αποκλείεται, επίσης, πολλά από τα παρολίγον Νο 1 τραγούδια των παραπάνω, να κάνανε τρελές πωλήσεις, μόνο που τις κάνανε όχι σε στιγμιαίες εβδομαδιαίες εκτινάξεις, αλλά ομαλά και σε βάθος χρόνου, όπως αρμόζει σε όλους τους μεγάλους και διαχρονικούς.

Απ΄την άλλη, βέβαια, δε χρειάζεται να επιμείνει κανείς στην αναντίρρητη αλήθεια ότι όλοι αυτοί, όσο σπουδαίοι κι αν είναι, ποτέ δεν παίζουν σε άδειο γήπεδο. Συνυπολόγισε τους παλιούς με το κύρος τους, τους νέους με την ορμή τους, τους μοδάτους με το τρεντ τους, τους σαχλούς με τη λαϊκή τους βάση, τους ροκαμπίλι με τα αγανακισμένα κύματα, τους αγαπησιάρηδες με τους ιθαγενείς της Loveland, τα boy bands με τα κορτσούδια τους, υπάρχουν εκεί έξω ένα σωρό είδη και υβρίδια και target groups και πολυκατακερματισμοί που ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για την επιτυχία (αν η επιτυχία είναι αυτό που αποζητάς)

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ. Ρε σεις, μιλάμε για τον boss, και τους REM και τους Εγγλέζους DEPECHE MODE. Ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ για ποιο λόγο να μην είχε ξεσηκωθεί θυελλώδης φρενίτιδα με αυτό (μόνο No6; (αν και το No1 της εποχής, εντάξει, κλάψανε πολλές καρδιές μαζί του)).

——

Τα παραπάνω ήταν μια αμήχανη προσπάθεια εκ μέρους μου ορθολογικής εξέτασης ενός παρανοϊκού φαινομένου. Το χρωστούσα στον εαυτό μου μετά από τόσα χρόνια αντίθετης τακτικής, παρανοϊκής δηλ. προσέγγισης αιτιοκρατικών φαινομένων. Έχοντας δει και τις δύο πλευρές της Σελήνης, τολμώ να πω ότι είμαι έτοιμος για κάποιο ύπατο αξίωμα, δεν υπάρχει κάτι που να με φοβίζει στο πώς θα το διαχειριστώ, πώς θα το εκλογικεύσω, πώς θα το αποκοιμίσω μόνο και μόνο για το διαστρέψω με μια θεαματική μου λεκτική κωλοτούμπα.

(Θα μου πεις, υπάρχει ισχυρότερο επιχείρημα από το «θέαμα»; Πόσες φορές μπόρεσες να αρθρώσεις κουβέντα μπροστά σε 2 βαθυκόκκινα χείλη; Ποτέ!)

Advertisements

6 thoughts on “σε τι κόσμο ζούμε;

  1. Ανώνυμος

    Εγώ που δεν είμαι pop, rock ή poprock, αναρωτιέμαι γιατί δεν πουλάνε εκατομμύρια, καλλιτέχνες όπως αυτοί:


    ή

    ή

    ή

    ή

    ή …..

    Η απάντηση βρίσκεται στην ύπαρξη του Μέσου Θεατή, Ακροατή, Αναγνώστη, Ψηφοφόρου, εν κατακλείδι αυτό που ονομάζω Μέσος Άνθρωπος.
    Και λέω Μέσος, θέλοντας να ανεβάσω τα επίπεδα της αυτοεκτίμησής μου, γιατί εάν αξιολογηθεί η ανθρωπότητα – στην οποία ανήκω βεβαίως βεβαίως – σε όλα τα επίπεδα, μετά βίας θα βγάλει 2,5 στην κλίμακα του 10.

    Εξαιρετική η παράγραφος της απολογίας!

    1. sunCoater Συντάκτης

      Ανώνυμε mathepeze, ωραία τα links, και ως ενσωματωμένα χρώματα και ως μουσικές. Δεν ήξερα κανένα – ψηφίζω Marden Hill. Για τα γούστα τι να πω, είμαστε όλοι γόνοι της Μέσης Γης.

  2. kospanti

    Υπάρχει ένα παράδοξο με τους Βρετανούς. Έχουν γράψει την καλύτερη μουσική σε διάφορα είδη από pop, rock, heavy metal, new wave και έχουν βγάλει τις καλύτερες μπάντες και τους πιο σπουδαίους καλλιτέχνες όλων των εποχών, αλλά αυτή τη μουσική την ακούν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί. Οι Βρετανοί ακούν μπούρδες.

    1. sunCoater Συντάκτης

      Γεια σου, kospanti! Δεν είμαι γνώστης της βρετανικής κουλτούρας, αλλά σα να ‘χεις δίκιο (θυμάμαι κάτι κουλά jive bunny κλπ). Αλλά το ωραίο με τους βρετανούς υποθέτω είναι ότι όπως εμείς μεγαλώνουμε και η λαϊκή μας μουσική είναι το μπουζούκι, εκείνοι μεγαλώνουν και η λαϊκή τους μουσική είναι η ηλεκτρική κιθάρα.

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s