μονόδρομος εντός

(post χάσιμο χρόνου)

oneway

Μπαίνω κανονικά σ’ ένα στενό μονόδρομο και αντικρίζω 2 αμάξια να έρχονται καταπάνω μου. Ο μονόδρομος έχει δοθεί μόλις πριν ένα μήνα, ας τους χαρίσω το ελαφρυντικό της άγνοιας – είναι φυσιολογικό κάποιοι να μην προσέχουν τα καινούρια απαγορευτικά συνηθισμένοι καθώς είναι να κινούνται για χρόνια και προς τις 2 κατευθύνσεις. Αλλά όχι, το βλέπω στο πόσο βιαστικά σπεύδουν να εξοκείλουν στην άκρη για να μου παραχωρήσουν απρόσκοπτη διέλευση, ξέρουν ότι παραβατούν, έλα μωρέ, αφού δε χρειαζόταν εδώ μονόδρομος, οι άσχετοι στο Δήμο θέλουν και μας παιδεύουν.

Ο μονόδρομος της ασφάλτου πρέπει να είναι ο μόνος στον οποίο συνειδητά πάμε κόντρα στο ρεύμα. Πόσο διαφορετικά θα ΄ταν τα πράγματα αν αποφασίζαμε το ίδιο και με όλους εκείνους που κάποια έξωθεν πίεση συστηματικά μας επιβάλλει και η ανάγκη μας για εσωτερική ηρεμία καλοδέχεται. Ενέχει κινδύνους: περιφρόνησης, απομόνωσης, κατάρρευσης. Αλλά οι διαδρομές όσων αντέχουν γίνονται φωτεινά μονοπάτια που εμπνέουν γενιές και γενιές. Τι είναι αυτό; Μανιφέστο στη διαφορετικότητα; Δε θα τολμούσα, είμαι χωμένος ως στα μπούνια στον κομφορμισμό (σε έργα και λόγια). Αλλά με παρηγορεί η ιδέα ότι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που με ακριβό προσωπικό τίμημα προσπαθούν να περπατήσουν αντίθετα στον αέρα. Κι ας κρύβονται ανάμεσά τους και οι δήθεν, οι ψευτοαντάρτες, οι προσποιητά ανένταχτοι, οι επαγγελματίες της άρνησης, οι τιμητές της παγιοποιημένης λογικής, οι φτιασιδωμένοι με επιμελώς ατημέλητα ευγενοφανή συναισθήματα.

Τι τα λες όλα αυτά πρωινιάτικα; Τα λέω γιατί χτες παραλίγο να τρακάρω με κάποιο αυτοκίνητο στο μονόδρομο της γειτονιάς. Και γιατί τρακέρνω συνέχεια με «‘»αντισυμβατικά»‘» και «‘»αντιδραστικά»‘» posts στους δρόμους της blogογειτονιάς. Αυτά μ΄ ενδιαφέρει πιο πολύ να διαβάζω. Και αυτά είναι που θαυμάζω αλλά και ειρωνεύομαι πιο πολύ απ’ όλα (χώρια η συμφωνία ή διαφωνία με τη λογική τους), ίσως γιατί ξεχειλίζουν από (προσποιητό;) συναισθηματισμό και εσωστρέφεια που ποτέ δε θα κατακτήσω, ίσως γιατί τα άλλα, τα ανέμπνευστα κείμενα των νορμάλ κειμενογράφων είναι πολύ εύκολος στόχος, ίσως βασικά γιατί ζηλεύω, ίσως γιατί είμαι από πολύ μικρός μια ξεδιάντροπη αλεπού που τα κάνω όλα κρεμαστάρια.

Εδώ και κάποιο καιρό έχω θέσει τη λίστα ανάγνωσης στο ανυπόγραφο mode. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι μου εμφανίζει τις πρώτες δύο παραγράφους των αναρτήσεων των site που διαβάζω αποκρύπτοντας από κάτω το όνομα του blog. Και γω προσπαθώ να αντιστοιχήσω κείμενο σε κειμενογράφο. Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Το ύφος, η γλώσσα, τα σημεία στίξης, η θεματολογία, η επίγευση είναι κριτήρια που συνυπολογιζόμενα οδηγούν συνήθως σε σωστές μαντεψιές. Έχουμε και λέμε: οχυρωμένη πολυσχιδοσύνη που κυλάει σε κάποιο τραχύ μονοπάτι, συναισθηματικοί πεζοστίχοι ενός κόσμου δίπλα, ρομαντικοί εστετισμοί, ευφυείς μικροαναλύσεις, ιστορίες καθημερινότητας αναδύουσες άρωμα μοναδικότητας, οικογενειοστραφείς προβληματισμοί, αστικές χιουμοροφόρες επιθέσεις, μίνιμαλ ιδεοπαίγνια, πληθωρικά φίλτρα επαγγελματικής τριβής, αραιές πιστευτές μεγαλοστομίες, πάχνες τρυφερότητας, περικυκλώσεις εννοιών, ιδεολογικές εμμονές, περιδιαβάσεις δρόμων και σκέψεων, μικροεπεισόδια από χαρακτήρες βιβλίων, αυτοτροφοδοτούμενες αντιδράσεις, ακριβολόγες επιτομές άνευ φιοριτούρων, χασμουρητές βαρεμάρες (για μένα αυτό).

Παγιδευμένοι σ’ ένα ρυθμό επαναλαμβανόμενο, σε μια σκέψη μονοσήμαντη, σε μια θεώρηση πραγμάτων αυστηρά ιδιωτική. Τα εκφραστικά μέσα στερεοποιημένα από χρόνια, οι αντιλήψεις αιχμαλωτισμένες, η όποια διάθεση για ανατροπή του ίδιου μας του εαυτού ένα με το ζόρι, πιεστικό παιχνίδι κι όχι μια ανάγκη επανεφεύρεσης. Θα μου πεις, και πώς να γίνει διαφορετικά; Προσπαθούμε για δεκαετίες να χτίσουμε ένα προσωπικό στυλ κι όταν το καταφέρνουμε θες να το καταστρέψουμε και να το ανασκευάσουμε; Με τι κουράγιο; Με ποιο κίνητρο και με τη βοήθεια ποιας δύναμης της φυσικής; Σκέψου λιγάκι, είναι ποτέ δυνατό ο Μινχάουζεν να βγει από τη λίμνη τραβώντας μόνος του την κοτσίδα του;

Σα να ΄χεις δίκιο. Πάντα θα χρειάζεται ένα καλοφτιαγμένο παραμύθι για να καταπατήσουμε το μονόδρομο εντός μας.

Advertisements

5 thoughts on “μονόδρομος εντός

  1. Riski

    «οχυρωμένη πολυσχιδοσύνη που κυλάει σε κάποιο τραχύ μονοπάτι, συναισθηματικοί πεζοστίχοι ενός κόσμου δίπλα, ρομαντικοί εστετισμοί, ευφυείς μικροαναλύσεις, ιστορίες καθημερινότητας αναδύουσες άρωμα μοναδικότητας, οικογενειοστραφείς προβληματισμοί, αστικές χιουμοροφόρες επιθέσεις, μίνιμαλ ιδεοπαίγνια, πληθωρικά φίλτρα επαγγελματικής τριβής, αραιές πιστευτές μεγαλοστομίες, πάχνες τρυφερότητας, περικυκλώσεις εννοιών, ιδεολογικές εμμονές, περιδιαβάσεις δρόμων και σκέψεων, μικροεπεισόδια από χαρακτήρες βιβλίων, αυτοτροφοδοτούμενες αντιδράσεις, ακριβολόγες επιτομές άνευ φιοριτούρων, χασμουρητές βαρεμάρες»

    :)

    Παρότι δεν ξέρω αν το δικό μου είναι στη λίστα σου, μπήκα στον πειρασμό να μαντέψω σε ποια από τις παραπάνω κατηγορίες -που παρεμπιπτόντως βρήκα καταπληκτικές- το κατατάσσεις. Το αστείο σ’ αυτό είναι ότι περισσότερο θα με ενδιέφερε η πιθανότητα να συμφωνούσαμε, δεδομένου ότι εγώ για τον εαυτό μου έχω διαλέξει. ;)

  2. sunCoater Συντάκτης

    Riski, και βεβαίως είσαι στη λίστα μου (από τον θρυλικό καλαΜάκη), αλλά για να μην πατρονάρω τους αναγνώστες καλύτερα να σου τα πω κατ’ ιδίαν. Είμαι σίγουρος ότι όλο και κάπου θα βρω κάποιο e-mail για να επικοινωνήσω μαζί σου.

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s