σαράντα δύο

εναλλαγή δραπέτευση

Ξυπνάω και πετυχαίνω στο ράδιο το 42, είναι καταπληκτικό το πώς ουσιαστικά κρύβει 3 διαφορετικά τραγούδια σε συσκευασία ενός. Δεν έχει επωδό και κάθε λεπτό αλλάζει ο ρυθμός, το στυλ, τα όργανα. Μπαίνω σε coldplay mood και ανοίγω στο youtube το βιντεάκι του life in technicolor ii (δείτε το και σεις), πόσο ευχάριστο και αισιόδοξο χωρίς ίχνος διδακτισμού, σου φωνάζει «μην αφήνεις το Πλαίσιο να καθορίζει τα όρια σου, τα όριά σου είσαι εσύ».

Και μετά σκέπτομαι όλα τα κοινότοπα που απορρέουν από τα παραπάνω, τους δρόμους και τις αποφάσεις που παίρνουμε, μερικές φορές τόσο απροετοίμαστοι, τόσο αφελείς, τόσο λίγοι, πχ να, ο επαγγελματικός προσανατολισμός στα 18, αμήχανος, τυφλός, τυχαίος, χρειάζεται τόση καθαρότητα και τόσο σθένος αργότερα για να αποδεχτείς τις διαφωνίες μεταξύ πραγματικότητας και επιθυμίας (όχι πια άλλα δικόγραφα, από δω και πέρα μόνο τραγουδιστής σε μπουκουζομάγαζο). Σκέπτομαι τις συμβάσεις και τους συμβιβασμούς, τις εύκολες και τις αβασάνιστες λύσεις, τις πιεστικές σπαζοκεφαλιές που πρώτα πρέπει να λύσουμε στη βούληση κι ύστερα στο μυαλό μας, τις μεγάλες ερωτήσεις που θέτουμε στη Ζωή και τις απαντήσεις που εκείνη μας δίνει, αόριστες, αλλοπρόσαλλες, εκτός θέματος, σα μια Πυθία έτοιμη για συνταξιοδότηση που θέλει λίγο να το διασκεδάσει.

Έτσι είναι, η ηρεμία και η ζεστασιά επιφέρουν πάντοτε τη χαύνωση και την παραλυσία,  ένα ωραίο πρωινιάτικο τραγούδι, ο ήλιος που λάμπει στο πρόσωπό σου, η καφετιέρα που για μια φορά έχει πετύχει τη σωστή συνταγή, η φοιτήτρια που τινάζει στο απέναντι μπαλκόνι τα σκεπάσματά της, τα παιδιά που παίζουν στο δρόμο και το απολαμβάνουν κιόλας, η προοπτική μιας καλής βραδινής ταινίας, η καρδιά θωπεύεται και το μυαλό αδρανεί, το μόνο που νιώθεις είναι ότι θέλεις να μιλήσεις σε όλο τον κόσμο, να πεις κάτι παραπάνω από «τι κάνεις» και «λάικ», να μοιραστείς ή και να μεταδώσεις λίγη από την ανούσια ευδαιμονία σου.

Καθώς σερφάρεις αδιάφορα και ημινυσταγμένα μια είδηση σε χτυπάει καταπρόσωπα, όσο χοντρόπετσος και να είσαι ξεσκίζει την περιβολή σου και τραυματίζει τη σάρκα σου, σαν ένα ξεχασμένο καρφί που προεξέχει από το θυμικό σου, πώς βγαίνει αυτό το καρφί, ευτυχώς δεν ξέρεις, να υπάρχει κάτι εκεί να σε τσιγκλάει και να σε ταρακουνάει, να προβληματίζεσαι και να θυμώνεις με τα αδιανόητα και τα τραγικά, κι όλα λες και σχετίζονται με κάποιο αντικείμενο που σα σουβενίρ από τη ζώνη του λυκόφωτος πότε απορροφά και πότε εκπέμπει όλη την σωρευμένη αρνητικότητα ανθρώπων βάναυσων, δειλών, μικρόψυχων, αναποφάσιστων, εκμεταλλευτών. Ένα στικ, μια κάλπη, μια ζαρτινιέρα, ένα έδρανο, ένα ποδήλατο.

Η Ελλάδα σήμερα. Ένα πολυδαίδαλο σπίτι που απ’ έξω έχουμε κρεμάσει ένα πανό «ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ» και από μέσα προσπαθούμε όσο μπορούμε για να δικαιώσουμε την επιγραφή, οικονομικά και ηθικά, δεκάδες καρφιά καρφωμένα στους τοίχους, τοποθετημένα επίτηδες ξεχαρβαλωμένα για να πληγώνει ο ένας τον άλλο, όλοι συνεισφέρουμε στην αγριότητα, το Κράτος πρώτα απ΄όλα, οι Δομές του, οι Θεσμοί, η Πρόνοια, η Δικαιοσύνη, κι ύστερα εμείς, κανείς δε μένει παραπονεμένος, οι επαγγελματίες του ψέμματος, οι ορδές των νεοβάρβαρων, οι κολυμβητές του κεφαλαίου, οι ζηλωτές της αντίδρασης, οι φρουροί της συντήρησης, χτυπάμε και χτυπιόμαστε, άλλοι ενδεδυμένοι την πίστη σε κάποια ιδεολογία και κάποιο μοντέλο, άλλοι ενδεδυμένοι μόνο την περιβολή του μίσους, της εκδίκησης, του εγωισμού. Κι είναι οι πράξεις μας άπληστες και κοντόφθαλμες, τοπικιστικές, συντεχνιακές, εφήμερες, όσο ξεζουμάρει και απομακρύνεται ο φακός απ΄ το κοινό μας σπίτι, τίποτα μαζικό και μεγάλο δεν συμβαίνει, ακινησία, είναι παράλυση ή μήπως…;, μόνο ένα πράμα θυμάμαι που έχει μέσα του ανθρώπους και πάνω του καρφιά.

——

Κλείνοντας τη μέρα μια ματαιόδοξη επίσκεψη στα στατιστικά του blog. Κοίτα να δεις, 42 κι εδώ. Κάποιος παίζει παιχνίδια μαζί μου σήμερα. Αλλά τι κάθομαι και ψάχνω, αφού είναι γνωστό εδώ και χρόνια ότι αυτή είναι η μεγάλη απάντηση για τα πάντα.

stats2

ΥΓ το βιντεάκι στην αρχή το είδατε;

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s