Vαμβάκια

Ο πρόεδρος του συνεταιρισμού το είχε δει σε κάποιο ταξίδι του στο Βέλγιο στο πλαίσιο του Epidotus. Επρόκειτο για ένα πρόγραμμα ανταλλαγής επισκέψεων – νέοι (45άρηδες) αγρότες από χώρες της ΕΕ επισκέπτονταν και διέμεναν για δύο εβδομάδες σε φάρμες στο εξωτερικό λαμβάνοντας γνώση των τοπικών μεθόδων καλλιέργειας. Εκεί, λοιπόν, σ’ ένα χωριουδάκι όχι πολύ μακριά από τις Βρυξέλλες ο Μάκης (Ιωακείμ) Σταπάνης αντίκρισε για πρώτη φορά την καλλιέργεια που έμελλε να αλλάξει τη ζωή του. Τι σόι θάμα ήταν αυτό; Έμεινε άγαλμα. Πανύψηλοι κορμοί, πλατιά, τετραγωνισμένα φυλλώματα, γωνιώδεις εναέριες κλίμακες. Ανασύροντας όλα τα σπασμένα γαλλικά που είχε κουτσομάθει (όταν δεν κυνηγούσε τις συμμαθήτριές του) στου Στρατηγάκη ρώτησε λεπτομέρειες.

Τον πληροφόρησαν ότι επρόκειτο για ένα υβρίδιο που είχε πρόσφατα κατασκευαστεί στα βοτανολογικά εργαστήρια της Γερμανίας. Με υψηλό αρχικό κόστος σποράς, αλλά μεγάλη απόδοση σε βάθος χρόνου καθώς καρποφορεί όλη τη σεζόν (κυρίως καλοκαίρι, βέβαια). Από κλίμα; Παντός καιρού, προτιμάει, βέβαια, το εύκρατο μεσογειακό, καθώς το ευνοεί η έντονη και διαρκής ηλιοφάνεια, είναι χαρακτηριστική η κλίση που παίρνουν τα φυτά προς τη μεριά που δέχονται τη μεγαλύτερη ακτινοβολία. Αρδευτικά; Όχι σπουδαία πράγματα, είναι μακρινά ξαδέλφια κακτοειδών φυτών, οπότε δεν είναι ιδιαίτερα υδρόφιλα. Φροντίδα; Θέλει πολλή προσοχή στην αρχική σπορά. Οι σειρές που θα τα τοποθετήσεις, να μην κρύβει το ένα το άλλο, να έχουν λίγο χώρο να αναπνέουν, οι κορμοί χρειάζονται μια άλφα προστασία από το νερό της βροχής, ένα ρούχο, ένα κάλυμμα, και βέβαια, μακριά από το χαλάζι, αυτό μπορεί να σου καταστρέψει την παραγωγή για ολόκληρο έτος. Από ποιότητες; Η παραγωγή σε όλο τον κόσμο ίδια είναι, δεν υπάρχει εδώ ποιότητα, υπάρχουν βέβαια τα Α, πολλά Α, αλλά αυτά παραδόξως μετράνε την ποσότητα. Από γεωργικά μέσα και τρακτέρ; Τι χρειάζεται; Σχεδόν τίποτα. Η παραγωγή θα κυλάει στον τόπο συγκέντρωσης μέσα από τα εξαρχής εγκατεστημένα κανάλια συλλογής. Και από επίβλεψη; Τίποτα το σπουδαίο. Τα βάζεις και τα ξεχνάς. Αλλά μια ευρυζωνική σύνδεση με σταθερή ip για το internet θα ήταν χρήσιμη. Στην ανάγκη βολεύεσαι και με 3G σήμα και dyndns.

Μέχρι εδώ καλά ακουγόντουσαν. Χαμηλή φροντίδα, υψηλή απόδοση, προσοχή στο χαλάζι (έτσι κι αλλιώς). Το άι-πί δεν το κατάλαβε καλά, δεν προβληματίστηκε, σίγουρα κάτι σχετικό με την άπιλλ και το  άι-φόν θα ήταν. Ακολουθούσαν οι δύσκολες ερωτήσεις.

Επιδότηση θα έχει; Όπως την εννοείτε εκεί στην Ελλάδα, όχι. Αλλά κοίτα, υπάρχει σταθερά εγγυημένη αγορά για τους καρπούς, ακόμα και στην ίδια σας τη χώρα. Υπό αυτή την έννοια, η δουλειά και η παραγωγή σας θα είναι από μόνη της επιδότηση. Φορολόγηση υψηλή; Αναπόφευκτα, ναι. Είναι καρπός υψηλής ζήτησης οπότε οι κυβερνήσεις θα αρμέξουν όσο μπορούνε. Αλλά το κέρδος παραμένει. Εκτός κι αν είμεθα πλεονέκτες. Χμμ, και για να σε πω, μεταξύ μας, στο ζύγι θα μπορώ να κλέβω; Κοίτα, δεν υπάρχει τομέας ανθρώπινης δραστηριότητας που να αποκλείει με σφιχτά μαθηματικό τρόπο το κλέψιμο. Είναι αδύνατο. Αλλά μερικές φορές το να στήσεις το μηχανισμό της κλοπής είναι ακριβότερο από το κέρδος που θα σου αποφέρει. Νομίζω ότι τέτοια περίπτωση είναι κι αυτή. Η παραγωγή εκ κατασκευής μετριέται αυτόματα από τις μηχανές παρακολούθησης. Χωρίς τις μηχανές δεν υπάρχει καν παραγωγή. Είναι δεμένα μεταξύ τους. Θα πρέπει να στήσεις διπλές μηχανές, θα πρότεινα να μη κουράσετε το μυαλό σας με τέτοιες παρακινδυνευμένες προοπτικές. Εκτός κι αν, monsieur Makis, είστε ο Danny Ocean (του φέρνετε και λίγο αν αφαιρέσουμε αυτό το τσιγκελωτό μουστάκι) και κλέβετε για τη χαρά και μόνο ευόδωσης του κόλπου.

Ο Μάκης Σταπάνης πολύ μπερδεύτηκε. Από τη μια ευκολία αυτοματισμού, από την άλλη καταδίκη νομιμότητας. Από τη μια υψηλό κέρδος, από την άλλη υψηλή φορολόγηση. Δε ήθελε καν τρακτέρ. Κι αν χρειαζόταν ποτέ να κλείσουν την Εθνική με τους ανελκυστήρες τους, αυτός κοτζάμ πρόεδρος συνεταιρισμού τι θα έκανε, πώς θα γινόταν μπροστάρης στον αγώνα χωρίς άλογο;

Σε δεύτερη ανάγνωση, ο αυτοματισμός ήταν πάντοτε το ζητούμενο. Πώς αλλιώς θα εξοικονομούσε χρόνο για το προποτζίδικο; Και η υψηλή φορολόγηση, χμ, η απουσία επιδότησης, ξαναχμ, πάντοτε χρειάζεται ένα καλό πάτημα για να κατηγορούν και να αντιτίθενται στην όποια κυβέρνηση. Κι έχει για χρόνια λέει εγγυημένο κέρδος. Σα κουλοχέρης τα μάτια του πετάρισαν κι έφεραν διπλά €€. Το αποφάσισε. Θα την έφερνε αυτός την καλλιέργεια στην Ελλάδα. Θα δυσκολευόταν, αλλά θα τον βοηθούσαν και τα φιλαράκια του οι Βέλγοι. Τους είχε υποσχεθεί free summer in greece, ντεμέκ καταγόταν από τη Σαντορίνη (που ΄ταν παρά 500 μίλια ένα πέλαγος κι ένα βουνό αλήθεια). Θα γινόταν πρωτοπόρος. Θα προσέθετε το όνομά του στη μικρή εκείνη, χιλιοτραγουδισμένη προνομιακή λίστα με τους ουραίους προσδιορισμούς: Γιώργος το αλάνι, Μπάμπης ο φλου, Μάκης ο αγρΕναλλακτικός.

Κι έτσι έγινε. Ο Μάκης Σταπάνης ήταν ο πρώτος που τα εισήγαγε στην Ελλάδα. Ένας σύγχρονος Καποδιστρίσκος (του έμοιαζε άλλωστε αν ξεχνούσες τη γαμψή μύτη και τα παχυλά μάγουλα) που ετσιθελικά αποφάσιζε και έφερνε τις πατάτες της νέας εποχής. Δεν κύλησαν όλα όπως τα είχε προβλέψει, βέβαια. Αντιμετωπίστηκε στην αρχή με απορία και θυμηδία από τους συναδέλφους του. Έχασε τη θέση του προέδρου στις επόμενες εκλογές. Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι ασχολούμενος πλέον με μια μη παραδοσιακή φυτεία δε θα είχε ούτε τις γνώσεις ούτε το ενδιαφέρον για να μάχεται για τα δικαιώματα της κλασικής χωμαναθρεμμένης αγροτιάς. Η βαθύτερη αιτία, βέβαια, ήταν ότι είχε μετατραπεί σε παρία μέσα στο ίδιο του το «σπίτι». Δακτυλοδεικτούμενος μαγνήτης κακεντρεχών, ειρωνικών σχολίων. Φθόνο; Όχι, φθόνο δεν εισέπραττε, κανείς δε λιγουρευόταν τα άχαρα, πανύψηλα φυτά που ΄δειχναν τόσο μα τόσο στέρφα.

Μέχρι που 11 μήνες αργότερα ένας ξάδελφός του είδε την εκτυπωμένη από το taxisnet φορολογική δήλωση του Μάκη Σταπάνη παρατημένη πάνω στον σορφά, κάτω από ένα ανοιγμένο φύλλο χορτόπιτας. έπρεπε να σκουπίσει 3 φορές το αλεύρι και τα μάτια του για να βεβαιωθεί ότι το ποσό που νόμιζε ότι διάβαζε στον πίνακα 4Β, κωδικός 461 ήταν αλήθεια. Ναι, ο Μάκης Σταπάνης έβγαζε αρκετό κέρδος. Το μάθανε όλοι. Και σύντομα τον μιμήθηκαν πολλοί. Και προσέτρεχαν σε κείνον για συμβουλές και καθοδήγηση. Ο Μάκης ο αγρΕναλλακτικός δεν κράτησε κακία σε κανέναν. Ως μεγαλόκαρδος (από πάντα) και εμπειρογνώμων (πλέον) όλους τους βοηθούσε. Ξαναέγινε πρόεδρος του συνεταιρισμού. Σε επίπεδο περιφέρειας. Και επίσημος (και σκληρός) διαπραγματευτής νέων όρων συμβολαίων με τη Δημόσια Επιχείρηση. Ένα πράμα σαν τον Hoffa (που ‘τανε φτυστός ο ίδιος αν εξαιρούσες τη φαλάκρα και τα μεγάλα αυτιά). Η ζωή και το Ε1 του ενέπνευσαν πολλούς. Και κάπως έτσι,

από βαμβάκι τα χωράφια γεμίσαν λαμπογυάλια.

βαμβακι

Advertisements

13 thoughts on “Vαμβάκια

  1. fevgati

    Δεν ελαβες υποψη τους τονους που σαπιζαν στις αποθηκες,κοινως φυρα.Αν ηταν Σουπερ Μαρκετ,θα ειχε ληγμενα.Αν ηταν Φαρμακειο,εκτος απο τις ημερομηνιες,θα επρεπε ψυχραιμα καθε τοσο να αδειαζει συρταρια,κουτες ή σακουλες απο παλια αγραφα κουπονια,με προορισμο το σκουπιδοτοπο.

  2. mathepeze

    Ε όχι και βλακεία. Εμένα μου άρεσε κι αυτο.
    Άριστη περιγραφή του χαρακτήρα!
    Οι παρενθέσεις ήταν οι καλύτερες πινελιές! χαχαχα

  3. sunCoater Συντάκτης

    Εε, θα δει κανείς 12 σχόλια στο Vαμβάκια και θα νομίζει ότι πρόκειται για κανά σοβαρό post.
    Για το ζητούμενο τώρα, ο τρόπος σχολιασμού γενικά είναι απλός: γράφουμε ό,τι και όπως θέλουμε – κατά προτίμηση χωρίς να βρίζουμε ή να βριζόμαστε.

    1. mathepeze

      Εννοείται πως συμφωνώ.
      Απλά, υπάρχουν κάτι στιγμές που νιώθω την ανάγκη να εξηγήσω, πως η ειρωνεία, μπορεί να φέρνει βαθύτερη, αλλά σίγουρα λιγότερη φιλική… κατανόηση.

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s