η Μεγάλη Σαφήνεια

clarity

Στους καιρούς της Μεγάλης Σαφήνειας τίποτα δε μένει θολό και αμφισβητήσιμo.

Οι παντός τεχνάσματος χαοτικές ενισχυμένες αναλογικές μπήκαν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Από δω και πέρα θα βασιλεύει ως εκλογικός νόμος η απλή αναλογική της αναλογικής υπερπριμοδότησης των συστημικών στυλοβατών. Η πολιτική γλώσσα ως γονιδιακά ξύλινη και άκαμπτη δε θεωρείται ότι μπορεί να αποδομηθεί και να απλουστευτεί περισσότερο.  Τα διπλωματικά σώματα διαλύθηκαν. Από πάντα περίεργο, σα να παίζανε Μονόπολη αυτοί οι άνθρωποι, κανένα σοβαρό διακύβευμα αλλά οι χάρτες και τα πιόνια αληθινά. Τα Δικαστήρια, επίσης, καταργήθηκαν. Ήταν εξωφρενικά παρανοϊκό: μια απόφαση που γέρνει υπέρ ή κατά ανάλογα με το πόσο σταρ και πολυλογάδες είναι οι συνήγοροι. Δικαστές και  δικηγόροι διατηρούν αυτοδικαίως την ευχέρεια να προσφέρουν εθελοντική, κοινωνική εργασία σε φυλακές και άλλα ευαγή ιδρύματα. Και η απονομή Δικαιοσύνης; Ενσωματώθηκε ως άμεσα επιβεβλημένη στα καθήκοντα των δυνάμεων επιτήρησης και καταστολής. Οι καταστασιακοί φιλόλογοι μετά από μια μαραθώνια διάσκεψη αποφάσισαν να απαλείψουν από τα μέρη του λόγου το Επίρρημα ως αδικαιολόγητα περιττό και αποπροσανατολιστικό. Γιατί τι να σήμαινε άραγε «αντιστάθηκε σθεναρά»; Πόσο «σθεναρά»; Το «αντιστάθηκε» είναι αρκετό για την κατανόηση της πράξης. Στο γραπτό λόγο, οι εκτενείς παράγραφοι των άνω 10 σειρών κατηγορήθηκαν δικαιολογημένα ότι προκαλούν δυσχέρεια στη διαδικασία κατανόησης και ανενδοίαστα εξοβελίστηκαν από λογοτεχνικά έργα, εφημερίδες, internet. Στο εξής, οι συγγενείς νοηματικά προτάσεις παρατίθενται αποκλειστικά χρησιμοποιώντας απαρίθμηση σε κουκίδες.

  • Οι έμποροι υποχρεώθηκαν να απαλείψουν το παραπλανητικό «έως» στο «έως 50%» στις εκπτώσεις, εκεί που ένα  μολύβι που από 2 πουλιέται 1 ευρώ νομιμοποιεί τις μπλούζες που από 300 «χαρίζονται» 290.
  • Ασφαλιστές, σύμβουλοι επιχειρήσεων, ψυχολόγοι με βαθμό πτυχίου πάνω από 8,5, όλοι τους εξαφανίστηκαν. Μπήκαν στον ίδιο κάδο ανακύκλωσης με τις λίστες τηλεπικοινωνιακών χρεώσεων που μεταβάλλονται ανά διάρκεια, πάροχο, κατηγορία, ημέρα, ώρα και χρώμα μαλλιών του καλούμενου συνδρομητή. Τα ψιλά γράμματα των τραπεζικών συμβάσεων σβήστηκαν. απλά μετατράπηκαν σε χοντρά.
  • Η Πυθία καθώς και οι πάσης φύσεως ψευδοπροφήτες διαγράφηκαν από τα ιστορικά βιβλία. Παραμένουν συνωμοτικά μόνο σε κάποια παράνομα αντίγραφα σε μυστικές, υπόγειες βιβλιοθήκες που ΄χουν για κάλυψη μηχανές με «φρουτάκια». Οι Μεσσίες, αντίθετα, παρά το ότι ευαγγελίζονται όλοι ασαφώς μια κάποια Σωτηρία που θα έρθει μια κάποια στιγμή διατηρούνται αλώβητοι, μια  και η Σωτηρία (και κυρίως η απειλή για την απώλειά της) είναι θεμελιώδες, δομικό στοιχείο κάθε κοσμικού σχήματος. 
  • Απαγορεύεται αυστηρά η προβολή ταινιών με θολό (πείτε με και καλλιτεχνικό) τέλος. Εκεί όπου ο ανήμπορος ή απρόθυμος σκηνοθέτης αδυνατεί να ξεδιαλύνει πειστικά το κουβάρι που ο ίδιος έχει μπλέξει και δραπετεύει προσδίδοντας ένα απατηλό άρωμα σκεπτικισμού στην τελική σκηνή αποχαιρετισμού των χαρακτήρων του.
  • Με μια κίνηση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και εκδικητική ή φιλοεμφυλιοπολεμική, οι φιλόλογοι οπαδοί του Επιρρήματος απαίτησαν επίμονα την κατάργηση των (μη αριθμητικών) Επιθέτων καθώς αποτελούν για τα Ουσιαστικά ό,τι και τα αδρανοποιημένα Επιρρήματα για τα Ρήματα: μια εν πολλοίς αχρείαστη πολυτέλεια.
  • Προσέχοντας να μην πέσουν στην παγίδα της «συναλληλίας σημαίνοντος-σημαινόμενου» οι καταστασιακοί αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι τα Μαθηματικά, ως η κατεξοχήν γλώσσα που περιγράφει λεπτομερώς, τυπικά και εξαντλητικά το σύμπαν, θα πρέπει να μείνουν στο απυρόβλητο. Συμβολικά και μόνο απαλείφθηκαν από τα συγγράμματά τους οι πολυωνυμικές εξισώσεις δευτέρου βαθμού (βλ. Διακρίνουσα) που αποτελούν για τους μαθητές την πρώτη (εξαιρούμενης της ερμηνείας του «θα δούμε» (που και αυτό καταργήθηκε) στην πρόταση για σινεμά το Σάββατο) γνωριμία με αμφίσημες, διπλές λύσεις .
  • Το «σ’ αγαπώ» δε θα προσφερθεί ξανά μόνο του. Πρέπει υποχρεωτικά να συνοδεύεται και με τους λόγους ξεστομίσματός του: για την άφατη ομορφιά σου, το σφριγηλό στήθος σου, την καλή καρδιά σου, για τα μπόλικα λεφτά σου, για το εγγλέζικο χιούμορ, για την τεράστια φαλάκρα σου, για τα τρελά γκάζια, γιατί είσαι η μόνη που με κοίταξες. Η αυτοαναφορικότητα δε του «σ’ αγαπώ γιατί είσαι εσύ» το οδήγησε (και ευτυχώς να λέμε) ως ακραία αποσυντονιστική στην απαγόρεψή του.
  • Στο ποδόσφαιρο, τοποθετήθηκαν επιτέλους στις εστίες αισθητήρες σάρωσης που κρίνουν αλάνθαστα αν η επίμαχη γραμμή περνάει ή όχι τη μπάλα (ή σύμφωνα με κάποιες γηρασμένες, αρχαϊκές, φαινομονολαγνικές διατυπώσεις αν η επίμαχη μπάλα περνάει ή όχι τη γραμμή). Στο ίδιο πλαίσιο, το ιστορικό σουτ του Geoff Hurst το 1966 αναδείχτηκε ως βασικός, διαφημιστικός, πολιορκητικός κριός της επέλασης της Μεγάλης Σαφήνειας. Γιατί τι πιο σημαντικό από ένα Παγκόσμιο Κύπελλο που δεν αφήνεται στην τύχη του;
  • Σε μια απροκάλυπτα εκφοβιστική τελετή η λέξη «έτσι» κρεμάστηκε, διαμελίστηκε και κατακάηκε φαντασμογορικά σε 15 διάσημες πλατείες ανά τον κόσμο. Στη συνέχεια σβήστηκαν από τα λεξικά όλες οι λέξεις που χορηγούσαν άσυλο στην αοριστία. Δεν υπάρχει πλέον «θα τα πούμε μετά», αλλά «θα τα πούμε στις 15 Απριλίου». Και η απάντηση στο «πόσες είχες πριν από μένα;» δεν ήταν «αρκετές» ή «λίγες» ή «πού-να-θυμάμαι;» αλλά «23». (σ.b. από λάθος προγραμματισμό η εποχή της Μεγάλης Σαφήνειας έφτασε πριν την εποχή της Μεγάλης Ειλικρίνειας).
  • Θα υπέθετε κανείς ότι η Ζωγραφική θα βγει εκτός νόμου και ότι σταδιακά θα μαραθεί και θα σβήσει. Δε νομίζω ότι θα χρειαστεί. Με μια έξυπνα απλουστευτική, ισοπεδωτική λογική τα τελάρα, τα χρώματα και οι σκιές παντός είδος απαξιώθηκαν ως έργα αλληγορικά που επιδέχονται πλήθος ερμηνειών, και θεωρούνται πλέον έργα που εκφράζουν αποκλειστικά και μόνο τον άυλο εαυτό τους, ένα μάτσο απλές, τυχαίες πινελιές σαν παιδικά ιχνοσκαλίσματα.
  • Και η Ποίηση; Τι θα απογίνει; Μα δεν υπάρχει Ποίηση αυτόν τον καιρό, οδηγήθηκε αμετάκλητα στην ανυπαρξία κατά την περίοδο της Μεγάλης Απολαπαδοποίησης, τότε που υποχρεωτικά όλες οι γυναίκες εγχειρίζονταν για στητά στήθια, οι άνδρες γυμνάζονταν για σφιχτούς κοιλιακούς, οι bloggers παρακολουθούσαν ανόρεχτα σεμινάρια αποβερμπαλισμού, οι σεφ στην τηλεόραση τόνιζαν ιδιαίτερα τη σημασία στην επιτυχία του σπυρωτού ρυζιού, και οι γιατροί, τέλος, σταματούσαν να ονομάζουν τις λαπαροσκοπήσεις «λαπαροσκοπήσεις».
  • Ο Μεγάλος Εμπνευστής, βέβαια, δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να καταστρέψει ολοσχερώς όλες τις φωλιές που ζεσταίνουν το αμφίσημο και το χαλαρό. Διατήρησε μία και μόνη, ίσως αυτή που εξυπηρετεί καλύτερα την προφανή σκοπιμότητα για κάποια διέξοδο στην αδήριτη ανάγκη του πληθυσμού για ένα ταξιδάκι στη χώρα της αοριστίας: οι μουσικοί διατηρούν το δικαίωμα να γράφουν όσους ασύνδετους στίχους ακαταληψίας επιθυμούν, άλλωστε είναι κάτι στο οποίο για δεκαετίες, απ’ το 1960, έχουν διακριθεί να πράττουν, ειδικά σε κείνη την αφύσικα γιγαντωμένη φούσκα που ονομάστηκε ροκ. Η παραχώρηση αυτή ουσιαστικά φέρνει τους καλλιτέχνες σε θέση άμυνας, γιατί άραγε να είναι μόνο αυτοί για τους οποίους οι νέοι Νόμοι δεν ισχύουν, δεν πέρασε πολύς καιρός, πέντε χρόνια τώρα έχει ξεκινήσει μέσα από κάποιους underground μουσικούς κύκλους ένα αδύναμο κίνημα που γρήγορα φαίνεται ότι θα θεριέψει, το κίνημα υπαγορεύει στους καλλιτέχνες, ως μέτρο αντίστασης, να συνθέτουν πλέον μόνο ευκολονόητα τραγούδια light-mind ή τουλάχιστον τραγούδια που οι στίχοι να μην μοιάζουν με μέλη απ’ το σώμα του τέρατος του Φρανκενστάιν. «Επανάσταση δια της νομιμότητας», έτσι ονομάζεται.

Κι εγώ; Προσπαθώ να συντονιστώ με τη νέα εποχή. Δυσκολεύομαι να βρω δουλειά, σπούδασα Νομική και για εθελοντισμό ούτε κουβέντα. Δυσκολεύομαι να απολαύσω την Τέχνη, αγαπημένη μου σκηνή υπήρξε ανέκαθεν εκείνη που ο μισοπεθαμένος ήρωας κουνάει λίγο πριν το «the end» το χέρι του και σε αφήνει να ελπίζεις για ένα sequel. Δυσκολεύομαι να της πω «σε αγαπώ», μόνο το νιώθω, δεν ξέρω γιατί, ούτε τα μαλλιά της ούτε η ομορφιά της φταίνε, πιο πολύ νιώθω σαν να ΄μαστε εγώ κι αυτή δυο αριθμοί που βρέθηκαν στην ίδια εξίσωση κι εξηγούν μαζί τον κόσμο, είμαστε οι δυο λύσεις της δευτεροβάθμιας, όχι και τόσο απλή, όχι και ιδιαίτερα πολύπλοκη, η Διακρίνουσα για μας φτιάχτηκε, για να μας φέρει πιο κοντά, τι κρίμα που ακόμα κι αυτό ακόμα απαγορεύεται να της το πω. Δεν ξέρω. Πόσα χρόνια θα χρειαστούν για να γίνει -πέρα από την πραγματικότητα- και η σκέψη μας σαφής και οριοθετημένη; Είμαι πελαγωμένος. Λες και το δέρμα μου είναι το σύνορο μεταξύ τάξης και αταξίας. Λες κι είμαι μια περιπλανώμενη singularity που μέσα της καταρρέουν οι φυσικοί, κοινωνικοί και θεσμικοί νόμοι. Δεν ξέρω.

Καμιά φορά νιώθω ότι πιο πολύ από μια Μεγάλη Σαφήνεια εκεί έξω χρειάζομαι μια Μικρή Σαφήνεια εδώ μέσα. Στο μυαλό. Κι άσε την καρδιά (μόνο) να χτυπιέται (για χάρη της).

Advertisements

4 thoughts on “η Μεγάλη Σαφήνεια

  1. fevgati

    »Δυσκολεύομαι….» Πάντα σου έλειπε η σχετική άνεση ή με τα χρόνια όλο και σοβάρευες;
    Την ξέρω αυτή την κατάσταση,δεν τη συνδέω παντως με εγωισμό.Εσύ;

    1. sunCoater Συντάκτης

      Μια απ’ τα ίδια και γω. Κάπου σε βοηθούσε να βρεις γρήγορα τις λύσεις μιας εξίσωσης. Να δεις ποιες είναι κι αν ταιριάζουν. Σα δυο σαστισμένα, ερωτευμένα σχολιαρόπαιδα.

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s