παράξενο πράμα

apples

Πάω να πάρω το αυτοκίνητο και βρίσκω στο τζάμι του συνοδηγού κολλημένο απ’ άκρου σ’ άκρο ένα διαφανές αυτοκόλλητο. Τι συμβαίνει; Τι κόλπα είναι αυτά; Μπαίνω μέσα και διαπιστώνω ότι έχω αφήσει το παράθυρο ανοιχτό. Θα ‘ναι 3-4 μέρες που το αμάξι είναι ακίνητο. Μέρες με ήλιο, μέρες με βροχή. Εξετάζω καλύτερα την κατασκευή. Πλήρως στεγανοποιημένη. Όποιος το κόλλησε ήθελε πράγματι να κάνει καλή δουλειά.

Η επίθεση αυτή της αγνώστου προέλευσης αλληλεγγύης με ξεπερνά. Με χαροποιεί και με ενθουσιάζει. Γιατί προφανώς είμαι ο ευνοημένος αυτής της υπόθεσης. Γιατί με συγκινεί η απλότητα, η ανωνυμία και η ανιδιοτέλεια της πράξης. Και γιατί καθώς σηκώνω το κατεβασμένο παράθυρο και συλλαμβάνω την αντανάκλαση του προσώπου μου παραδέχομαι ότι εγώ δε θα είχα πράξει το ίδιο.

Μετά φυσικά παίρνουν μπρος οι δεύτερες σκέψεις. Είναι άραγε τυχαίο ότι το αντικείμενο της σωτηρίας είναι το αντικείμενο φετίχ του σύγχρονου τρόπου ζωής; Το αμάξι! Η μετουσίωση της ευκολίας. Ένας αιώνας ραγδαίας τεχνολογικής εξέλιξης κλεισμένος μες στο injection κλειδί μας. Η γυαλισμένη μεταλλική πανοπλία μας που ακτινοβολεί στάτους και επιθυμίες. Ίσως είναι ευκολότερο να συντρέξεις τον άλλο όταν τα πλήγματα γίνονται όχι στην ιδωτική αλλά στη δημόσια περσόνα του και κυρίως όταν γίνονται σε τόπους κοινούς, εκεί που εδράζονται οι κοινές μας -ίσως ασήμαντες ή ακόμα και κατακριτέες- αγωνίες και λαχτάρες.

Ο αναπάντεχός μου ευεργέτης. Όσο ηλίθιο κι αν ακούγεται, είναι το σκέπασμα ενός αμαξιού ασφαλές κριτήριο για γενικεύσω για τον αλτρουϊσμό και τη συνέπειά του; Κόβει αποδείξεις; Βοηθάει απόρους; Περνάει με κόκκινο; Συχνάζει στα κομματικά γραφεία; Ειρωνεύται, αγανακτεί, βρίζει, διαπλέκεται; Παράξενο πράμα αυτή η ηθική. Ένα καλάθι μήλα σκεπασμένο με μια πετσέτα, την ανασηκώνεις λίγο και πιάνεις το πρώτο διαθέσιμο, φρέσκο ή παλιοκαιρισμένο;, κι από αυτό χαρακτηρίζεις όλο το καλάθι. Αλλά εκεί μέσα γίνεται πραγματική μάχη για το αν θα επικρατήσουν τελικά τα σάπια ή τα υγιή.

Λάθος παρομοίωση, χρησιμοποίησες φίλε. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι αρκεί ένα βρώμικο μήλο για να μολυνθούν και όλα τα υπόλοιπα. Και το αντίθετο ποτέ δε συμβαίνει. Σ’ ένα νορμάλ σύμπαν, ναι, συμφωνώ. Αλλά ίσως όχι σ΄ένα σύμπαν όπου βρίσκω το αμάξι μου σωσμένο και άθικτο από αγνώστους.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s