Ε και;

hobbithome

Δεν το ΄χω το δημοσιογραφικό. Ούτε στο σκέλος της ερμηνείας και της ανάλυσης ούτε στο σκέλος της αναζήτησης και της καταγραφής. Ειδικά αυτό το αμφίσημο δεύτερο, αυτό που είναι υπεύθυνο για μια από τις συμβολικότερες (μη) εικόνες του παγκόσμιου πολιτισμού: ο ρεπόρτερ που οπλίζει τη μηχανή και φωτογραφίζει αντί να απλώνει χέρι βοήθειας στο κατατρεγμένο θύμα. Στο κυνήγι ή εντός της είδησης; Υποταγή στην αποστολή ή υποταγή στη στιγμή; Καθήκον επαγγελματικό ή καθήκον καρδιάς;

Νοητικό άλμα: κι όταν είσαι «blogger» (χα), τι κάνεις; Πώς αντιδράς στη γενικευμένη ή την προσωπική κακουχία; Σφυρίζεις αδιάφορα; Προσπερνάς επιδερμικά και αποστρέφεις το κεφάλι; Ή εστιάζεις στις πληγές; Συλλαμβάνεις την ατμόσφαιρα και εκθέτεις το κάδρο; (Ή μήπως ακόμα ακόμα προσπαθείς να μπεις και συ στο κάδρο;) Αν θεωρήσουμε ότι η ερασιτεχνική ιστολογική γραφή, ο ιδιωτικός αυτός λόγος που η τεχνολογία κατέστησε δημόσιο, είναι η χαλαρή και ανέξοδη ακρόαση των δίχως σκοπιμότητα σκέψεων του πληθυσμού, τότε ίσως είναι προφανές ότι χωρίς να φτάνουμε στο άκρο της «υποχρέωσης», ο λόγος και μπορεί και θέλει να είναι αποκαλυπτικός, καταγγελτικός, σχολιαστικός ή έστω εμπνευσμένος από το ανθρώπινο δράμα. Σωστά;

Όχι. Όχι για όλους. Γιατί η αναπόφευκτη ματαιοδοξία της ιστορικής, «ωραίας» φωτογραφίας του ρεπόρτερ μεταφέρεται ξεθυμασμένη και στην αναπόφευκτη ματαιοδοξία του εύγλωττου, «ωραίου» κειμένου του ιστολόγου. Και θέλει να ‘χεις χύσει καντάρια πικρές λέξεις και αδιέξοδες φράσεις και έντυπη αγωνία για να νιώθεις ότι μπορείς να αναμετρηθείς με το τέρας της καταστροφής, των συνεπειών και των τύψεών της. Δε νομίζω ότι χαρίζεται – το δικαίωμα να γράφεις για τη δυστυχία είναι κάτι που το κατακτάς. Όχι ζώντας και συ δυστυχισμένος, αλλά ίσως φτιάχνοντας και κινούμενος μέσα σ’ έναν αγριόκηπο καλών προθέσεων και συνέπειας μεταξύ της ψηφιακής και εκείνης της άλλης, της ασήμαντης, της χωροκαταλαμβάνουσας περσόνας σου.

Αυτό σημαίνει, βέβαια, ότι μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή θα ζεις σε μια αρραγή γυάλα ανεμελιάς, σα να ΄χεις εισπνεύσει μεγάλη δόση από γλυκά ναρκωτικά που απ΄τη μια ομορφαίνουν τον κόσμο κι απ΄την άλλη μαραίνουν το (όποιο) μυαλό σου. Κάποια στιγμή θα ξυπνήσεις από τις παρενέργειες και θα αναρωτηθείς: και γιατί δηλαδή να είναι η ευτυχία εκείνη για την οποία έχω το δικαίωμα να γράφω; Δεν είναι συμμετρικός ο κόσμος; Δεν είναι ηλεκτρόνιο και ποζιτρόνιο, γιν και γιανγκ, αριστερά και δεξιά, μέσα και έξω; Θα σβήσεις τότε από την ατζέντα σου και 15 ποστ που γράφανε για ηλιαχτίδες και γέλια και γαλανές θάλασσες και ανενδοίαστους έρωτες και μνημειώδη μεθύσια και γλέντια και το άρωμα των λουλουδιών. Και τι θα απομείνει;

Μια γκρίζα ζώνη κειμένων που θα στερούνται οποιασδήποτε πραγματικής σύνδεσης με τη ζωή και τον κόσμο μας. Άγευστα και άχυμα που μόνο κάποια αναδύουσα παγερότητα και όχι το περιεχόμενό τους θα δύναται να προκαλεί μικρά τσιμπηματάκια ενόχλησης. Ω, θα μπορούσε να αντιταχθεί τότε ότι θα ανακαλυφθούν νέοι λογοτεχνικοί κόσμοι, νέες γλώσσες, οντότητες και φαντασιακά επεισόδια που να τα συνδέουν όλα αυτά μεταξύ τους, μια hobbitland επί του ιστολογίου, ο κειμενογράφος θα καταφέρνει τότε να πληκτρολογεί χωρίς να αγγίζει τον αληθινό τύπο των ήλων, θα ΄χει ξεφύγει απ΄τη Σκύλλα-πραγματικότητα και τη Χάρυβδη-αερολογία, θα ‘χει, όμως, απομακρυνθεί τόσο πολύ μέσα στη θάλασσα που κανείς πια δε θα τον ακούει.

Ε και;

Advertisements

7 thoughts on “Ε και;

  1. Mathesar

    Greetings από το intergalactic spaceship NSEA Protector,

    Είμαι ο Mathesar, ξάδερφος του Mathepeze (ελληνιστί: μα δε πήζει) με ω(ρ)οσκόπο Λέω(ν), δια(συ)στημικός (ανα)γνώστης μικροαστικών ιστοριών σε πρώτη περσόνα.

    Λοοκ (και δεν εννοώ το κόμικ), I hear you loud and clear scuba diver, και έχω να σου πω ότι δεν το’χεις γενικώς, αλλά μη σκας, join the (fan) club. Ξέρεις, η απάντηση στο δίλημμα «Καθήκον επαγγελματικό ή καθήκον καρδιάς;» είναι καθίκι ψυχής! So simple Dimple, like wishing upon a star (because whis is the key και όλο το +παν συνωμοτεί just for you)! You didn’t see this coming now, did ya? Είδες τι εύκωλο που ήταν, και ξαφνικά όλα αποκτούν νόημα.

    Δες το κι αλλιώς (αλλά μη το δένεις κορδόνι), όταν είσαι (b)logger είσαι μόνο ένας recorder. Ο λόγος υπάρχει μόνο για ένα λόγο, αυτόν που του δίνεις εσύ. Άμα εσύ δεν έχεις λόγο ύπαρξης, ο λόγος σου δε μετράει (insert funny play on words here). Ομοίως, άμα είσαι για ψυχολόγο, τότε δε μιλάς λογικά. You are the reason for reason που λέει και ο Santa Anna και ο λόγος αυτού του comment είσαι εσύ.

    Ok, so ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα αυτού του σχολ(ε)ίου, εκτός από το προφανές ότι με ένα Άρλεκιν ξεχνιέσαι; Take your (coffee break) time and think… ♪ ♫♪ ♫ Σου βάζω δύσκολα, μα σκέψου πόσα πέρασα ♪ ♫♪ ♫. Το βρήκες; Ακριβώς, suicide is the Answer to the Ultimate Question of Life, the Universe, and Everything! Forget την Bitch και την Χάριετ, think deeper (όχι, δεν εννοώ το Audi), κατά βάθος όλα είναι ένα και υπάρχεις μόνο εσύ στην προσωπική σου hobbitland, όλοι οι άλλοι είμαστε απλώς σκέψεις σου, οπότε μην το σκέφτεσαι άλλο, escape the matrix, ζήσε την quintessential travel plan experience, just do it (και άφησε έναν υπέροχο άλικο λεκέ)!

    Καλή Αναστά(τω)ση,

    Mathesar

    Αυτή η (ανθ)υποβολή σχολίου γράφτηκε με την ευγενική χορηγία της Γκαίτε LIfe™ και της Die Welt Mod Afak™. Μέγας χορηγός επικοινωνίας MAtalentos.com.br.

    Θέσφατα
    Λεκέ – 000
    Το σκέφτομαι – 1018
    βασανίζομαι – 090
    Βασανίζω – 003
    πσ – 1

    Τεμπέλες
    κόμπλεξ, πάθη, τι έχω πάθει, οχι πια sex μόνο internet, μαλακίες, λογοδιάρροια, σπαζαρχιδισμός, το χαβά μου, lady ντα ντα ντιρλάνταντά, per so ness, δεν είναι αυτό που νομίζεις, ψέμματα, λάθη, κρίση, αφραγκίες, τρέλα, πώς τολμάς, αυτοκτονία, the end.

    ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► ▼ ▼ ◄ ▲ ► ▼ ◄ ▲ ► Danmmit I Dropped My Doritos (ήχος ρεψίματος)

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s