1/4+1/8+1/16+…

coffeepair

Ο τετράγωνος πίνακας με το ώχρινο φλιτζάνι που το γεμίζει η καφετιέρα από τον διπλανό ορθογώνιο για καιρό πεσμένος πίσω από τον καναπέ. Στο νεροχύτη κάποια γεμάτα αποξηραμένα λίπη πιάτα παρακαλούσαν να πλυθούν όπως πριν μέρες τα σύστοιχά τους ποτήρια. Το ψηφιακό άλμπουμ από καλοκαιρινές διακοπές συμπληρωμένο μόνο στις ζυγές σελίδες, εκείνες με τα τοπία. οι μονές με τα πρόσωπα θα ΄πρεπε να περιμένουν τον επόμενο γύρο φωτοσύνθεσης. Στο χαρτί η έμπνευση για ένα τραγουδάκι είχε φτάσει ως το 2ο κουπλέ, ρεφρέν και σόλο αγνοούνταν. Το ποδήλατο ανάποδα στο μπαλκόνι, η σαμπρέλα βγαλμένη με μια από τις δυο τριβολοτρύπες της μπανταρισμένη. Το βιβλίο για εβδομάδες ξαπλωμένο στο καλοριφέρ, ανοιγμένο στην 49η άσκηση ύφους.

Παράτησε τα σχέδια με τις ημιτονοειδείς συναρτήσεις, τα ημικύκλια και τις ημιευθείες που το ημίφως της 20άρας λάμπας γραφείου τους προσέδιδε μια σκιά πιο απόκοσμη απ’ όσο δικαιούνταν. Φόρεσε το πουκάμισο και κατέβηκε τα σκαλιά αγνοώντας τόν που κούρνιαζε στη γωνιά του ημιωρόφου. Περπάτησε στη γειτονιά. Τα ημιυπόγεια εξέπεμπαν ανθρωπιά, οι ημιυπαίθριοι αδιαφορία. Απορροφημένος στις μη σκέψεις του τινάχτηκε από την κόρνα κι όχι -ευτυχώς- από το σασί ενός γερμανικού ημιφορτηγού με ημιβάρβαρα γαλλικά να εκτοξεύονται στον αέρα από τον ημίγυμνο σαπιοκοιλιά οδηγό του. Ένας ημίλευκος ημίαιμος μύριζε τα ημίρρευστα εντόσθια μιας πατημένης γάτας που δεν είχε την ίδια τύχη. Φυσική εξέλιξη: άνθρωποι: τα όντα που ακόμα τους κορνάρουν. Ως πότε; Κατηφόρισε ένα μονοπάτι, πέρασε ανάμεσα από τα χαλάσματα, δίπλα από το χαμηλό ημιστύλιο και έφτασε στο δασάκι στην ακροθαλασσιά. Η ημισέληνος ανάμεσα στις πευκοβελόνες διεκδικούσε το δικό της μερίδιο στο ρομαντισμό απέναντι στα μπλε φουλμούνια, τις τζαζ βραδιές και τους αρχαιολογικούς χώρους. Δίχως αποτέλεσμα. Έκατσε στην αμμουδιά κι άνοιξε τον ημίκλειστο φάκελο. Μόνο ως σύμβαση κράτησε μπροστά στα μάτια του το γράμμα, το σκοτάδι πηχτό κι άλλωστε το είχε αποστηθίσει. Η παβλοφιανή ημικρανία του τον επισκέπτηκε και πάλι.

Τη θυμήθηκε με την ημιδιαφανή μπλούζα της να περιμένει ταλαίπωρη τη σειρά της σε μια ντουζιέρα που μια παρέα ημιάγριων είχε καταλάβει επ’ άπειρο. Λίγο πιο μετά να συζητάνε στο μπαρ πάνω από ένα ποτήρι ημίγλυκο κι ένα μιλκσέικ, εκείνη να προσπαθεί να γιατρέψει την ημιμάθειά του για τις μηχανές εσωτερικής καύσης, εκείνος μόνο να γελάει γιατί του ‘χανε πει ότι έχει ωραίο χαμόγελο. Αργότερα, μέλη της ίδιας μεγάλης παρέας, εκδρομή σε κάποιο ημιορεινό ξενοδοχείο με ημιδιατροφή. Τη νύχτα μηδέν αγκαλιά σ’ ένα σκληρό ημίδιπλο. Άλλοτε να προτείνει το δαχτυλίδι με τον ημιπολύτιμο λίθο. Στην εκκλησία να φουσκώνει σα θνητός που ζευγαρώνει με μια ημίθεη. Στην αναγγελία «αγόρι, τρία εξακόσια πενήντα» ημιαναίσθητος στο διάδρομο. Ημιθανής στην πρώτη προειδοποιητική βολή χωρισμού. Να σκαρώνει κόλπα και ημίμετρα για να την ξανακερδίσει. Τις ερωτικές πράξεις τους να εκφυλίζονται σε τυπικές, ημιαυτόματες χορογραφίες. Τους οργασμούς τους να μένουν ημιτελείς. Και μια καταραμένη ημιαργία με συσσωρευμένη αναταραχή από τη δουλειά και το άγχος πλήρωσης ενός εκτός προγράμματος τρίωρου να ξεβράζει μεγατόνους έντασης (οριστικών; όχι, όχι, ΟΧΙ) αγεφύρωτων διαφωνιών.

sms
ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ. ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ. ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ.
ΟΧΙ. ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΙΣΙΟ ΠΟΥ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΗ ΖΥΓΑΡΙΑ ΣΟΥ.
Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΖΩ.
Η ΘΕΣΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΑΙΩΝΙΖΕΙΣ ΑΤΕΛΕΙΕΣ. ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ. ΝΑ ΔΥΝΑΜΙΤΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ.
ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΤΣΙ. ΒΟΗΘΑ ΜΕ.
ΤΟ ΄ΚΑΝΑ. ΚΑΙ ΑΝΑΤΙΝΑΧΤΗΚΑ.
ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΙΣΑ ΣΗΜΑΔΙΑ;
ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΤΕ. ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΤΙΣ ΗΜΙΔΙΑΦΑΝΕΙΣ ΜΠΛΟΥΖΕΣ. ΚΑΙ Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΗΤΑΝ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ.
ΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΗΛΙΟ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΑΣ. ΚΑΙ Η ΝΥΧΤΑ ΜΗΔΕΝ;
ΤΗ ΝΥΧΤΑ 0 ΕΝΩΣΑΜΕ 2 ΜΟΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ. ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΤΑ ΞΕΕΝΩΣΟΥΜΕ. ΑΝΤΙΟ.
ΕΝΝΟΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ.
ΕΝΝΟΩ ΑΝΤΙΟ.
:-((( ΕΙΣΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟ. ΕΝΑ ΠΡΑΜΑ: ΜΗΝ ΚΟΨΕΙΣ ΤΟ ΝΗΜΑ.

Κόντευαν δυο ημίωρα που καθισμένος στην αμμουδιά χάζευε το κύμα. Έφερε τα ακουστικά στα αυτιά του. Ένταση: τρεις γραμμούλες από τις έξι. Καθώς άκουγε Simon without Garfunkel απαρίθμησε 25 λόγους για να αφήσεις τον εραστή σου. Πουθενά δεν έλεγε για την ανυπομονησία της τελειότητας. Δεν την καταλάβαινε. Ο δρόμος για την ευτυχία είναι περιστροφικός και αργός, μπορεί ίσως κάποτε να φαίνεται ασυμπτωτικός, εγώ λέω ότι δεν είναι, εμείς και εκείνη, γιατί να βιαζόμαστε να μας αποκαλυφθεί το πλήρες κάδρο, περίμενα δέκα χρόνια για σένα, κοίτα, ακόμα και η Πηνελόπη έκανε τα διπλάσια για να ξαναδεί τον άντρα της, εσύ γιατί βιάζεσαι τόσο;

***

Εντάξει. Κάποιες ιστορίες δε γράφονται ποτέ. Κάποιες ολοκληρώνονται. Και κάποιες μένουν στάσιμες, ασθμαίνουσες, προβληματικές. Πασχίζεις τότε να αφήσεις κάπου ένα νήμα κατανοήσιμο και διαχειρίσιμο μήπως και βρεις έναν τρόπο να τις συνεχίσεις καιρό μετά. Μια αυταπάτη είναι. Γιατί στην πραγματικότητα είναι τόσο δεμένες με τον πρωταρχικό χρόνο εξέλιξης τους που οποιαδήποτε μεταγενέστερη προσπάθεια αναβίωσής τους καταντά ένα κακόγουστο, κατακερματισμένο μοντάζ. Κι όταν το μόνο που κάνεις στη ζωή σου είναι να αφήνεις εκκρεμότητες με νήματα που κάποτε αργότερα θα ξαναακολουθήσεις, αυτή καταντά ένα τρελά μπλεγμένο κουβάρι τυλιγμένο γύρω από τα χέρια, τα θέλω και τα πρέπει σου.

***

sms
@>–;– αποστολή
ΕΙΜΑΙ Ο ΠΙΟ ΑΠΛΟΣ ΓΟΡΔΙΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ αποστολή
ΔΕ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΚΑΝ ΣΠΑΘΙ. ΦΤΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΛΥΣΕΙΣ ΕΝΑ αποστολή


ΣΑΓΑΠΩ αποστολή

Advertisements

8 thoughts on “1/4+1/8+1/16+…

  1. mathepeze

    Είμαι ανάμεσα στο πολύ και στο τίποτα κι έτσι θα επιλέξω το λίγο.

    Είναι μια από τις ιστορίες που κυκλοφορούν επίμονα. Αν είσαι εντός την υπηρετείς παντοιοτρόπως, αν είσαι εκτός φαίνεται απλά αδιάφορη.

    !!!… στην τελευταία παράγραφο, που αν την περιόριζες σε μία πρόταση, θα την έλεγα αξίωμα.

        1. sunCoater Συντάκτης

          Στον αστερισμό της μη ολοκλήρωσης. Όσο για τις ιστορίες, κατά βάση εννοούσα ότι καθεμιά έχει την αξία της, αδιάφορη μπορεί να είναι μόνο η μεταφορά της στο χαρτί (όπως οι δικές μου).

  2. mathepeze

    Θα σταθώ εδώ: … η μεταφορά στο χαρτί (όπως οι δικές μου).
    Και θα το πω όσο πιο απλά: από blogger – δίχως ίχνος υπερβολής – διαβάζω μόνο suncoater (πλέον).

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s