πιδέλτα με πάγο

Το βράδυ που σε πρωτογνώρισα έπρεπε να τρίψω δυο φορές τα μάτια μου για να καταλάβω ότι το χαμόγελο του Buster Keaton που ΄χες σχηματισμένο πάνω σου δεν ήταν δικό σου – απλώς προβαλλόταν στον τοίχο πίσω σου κι εσύ έμπαινες ανάμεσα. Ζαλισμένος από μια μακρά σειρά δυσκολοχώνευτων εγκυκλοπαιδικών λημμάτων για τη μεσαιωνική εκκλησιαστική αρχιτεκτονική, έμεινα ενεός καθώς νόμιζα ότι τα χείλη σου ανοιγόκλειναν απαγγέλλοντας T.S.Eliot – εσύ απλώς σιγοτραγουδούσες Wonderwall. Άκουσα να μου απαντάς, πολύ noisy, όταν σε ρώτησα αν σ΄αρέσει και απόρησα μια που εκείνη τη στιγμή η ArtJ έπαιζε αφιέρωμα στο βουβό κινηματογράφο. -Noisy? NOISY? -Όχι, όχι noisy, ΝΟ-Η-ΣΗ, πολύ ΝΟΗΣΗ για τα γούστα μου. Τα κάνω χάζι τα ΠΔ μπαρ, αλλά εδώ το πράμα ξεφεύγει λίγο και σε «ξεκουφαίνει». Δεν είχε κι άδικο. Βρισκόμασταν στο Aphrodite’s left hand.

πδ

Το Aphrodite’s left hand ήταν ένα από τα πολυάριθμα μαγαζιά που ξεφύτρωσαν σα μανιτάρια με το τέλος της εποχής της κουλτουροαπαγόρευσης, τότε που οι στερημένοι 30άρηδες έψαχναν αγωνιωδώς τρόπους για να αναπληρώσουν δέκα ξηρά χρόνια που στάλα καλλιτεχνία δεν κύλησε στο μέσα τους. Όπως γινόταν για αιώνες και αιώνες, οι επιχειρηματίες μύρισαν ψητό, περιτύλιξαν την κερδοσκοπία τους με αύρα ιδεολογίας και ξαμόλησαν τις παγίδες τους στην αγορά. Τα ΠΔ μπαρ ήταν τα σημεία διασκέδασης και συνάθροισης όπου δε προσφερόταν χορός, ποτό ή φαγητό, αλλά Πνευματικά Δικαιώματα: μουσική, θέατρο, σινεμά, ποίηση, ζωγραφική.

To Aphrodite’s left hand δεν άργησε να γίνει στέκι. Την παγωμένη Παρασκευή που μου πρωτοπαρουσίασε τα διαπιστευτήριά του μ’ ένα αφιέρωμα στη Νεοβρετανική Σκηνή δεν μπόρεσα να αποφύγω την ταύτιση με τη χρονολογικά αντίστροφη ροή του προγράμματος: Donwton Abbey, Jonathan Coe, Arctic Monkeys, Eric Cantona, Julian Opie, Benny Hill. Για τέσσερα χρόνια δεν το κούνησα ρούπι. Βοήθησε και το ότι Aphrodite’s left hand υπήρξε κάτι παραπάνω από ένα απλό ΠΔ μπαρ. Δεν αρκούταν στο πάρε δώσε με την ΑΕΠΙ μεταπουλώντας αποκλειστικά Καλή Τέχνη, ερμηνείες και τουπέ. ο,τιδήποτε κουβαλούσε πάνω του ευρεσιτεχνία και απαγόρευση (αρχιτεκτονικά σχέδια, ψηφιακά λογισμικά, στιγμιότυπα Champions League ή πρακτικά του Eurogroup) σερβιριζόταν σε ομαδικές ή ιδιωτικές προβολές ριγμένες πάνω απ’ την μπάρα, στους τοίχους ή βαθιά μέσα σε πριβέ μίνι κουπέ. Τι ήταν όλο αυτό το πράμα, ένας καθηλωτικός Ναός του «σκέπτομαι, άρα πληρώνομαι», να τι ήταν.

Υπήρξαν νύχτες άγριας πίεσης όπου σε χρόνο μέσης απόστασης αναλύονταν οι υπερμαραθώνιες πλοκές της Αμερικάνικης Τριλογίας του James Ellroy. Μελαγχολικά τρίωρα με οικολογικές ταινίες όπου πρωταγωνιστούσαν τα ξέφωτα της απέραντης ρωσικής υπαίθρου. Multimedia δράσεις όπου «η μανία με τον Καραβάτζιο» συνδυαζόταν με φωτιστική ανάλυση των προμπαροκικών καμβάδων του κι όπου η βιβλιογραφία του Don Brown καιγόταν και κατουριόταν (συμβολικά ή κυριολεκτικά). Φοιτητικές happy nights με φθηνά σφηνάκια αποσβεσμένων βικτωριανών μυθιστορημάτων και φονικές ατάκες από βιβλία του Γούντι Άλλεν. Pdfs κερασμένα με θεματικές αναλύσεις για την εξέλιξη των computer input devices και τον πόλεμο των πατεντών των ψηφιακών κολοσσών, παιχνίδια με mixedArts και whodunnit, αγώνες καραόκε με απομιμήσεις διάσημων σκηνών κινηματογράφου, νουβελών, ποίησης και ποδοσφαιρικών αγώνων.

Υπεύθυνη ArtJ για όλους αυτούς τους ξεσηκωτικούς χαμαιλεοντισμούς η Ιωάννα, μια καστανή κούκλα που δεν πάσχιζε να εντυπωσιάσει, άφηνε αντί αυτής να μιλάνε ένα πτυχίο φιλολογίας, δυο μεταπτυχιακά σε Μοντέρνες Τέχνες και Αναγέννηση και μπόλικα εθελοντικά τρίμηνα στα μουσεία όλου του κόσμου. Σιχαίνομαι τον εαυτό μου που τα 2 της master δεν ήταν το μόνο με τον αριθμό 2 που πρόσεχα πάνω της. Τι να πω, ήταν φορές που με καταλάμβανε το πνεύμα μιας άλλης περιόδου. Όπως κάποτε είκοσι χρόνια πριν ζητούσα μπύρα με το μυαλό μόνο στα πατατάκια με πάπρικα, τώρα έκρυβα τη δίψα μου για το συνοδευτικό αφρώδες πίσω από μια αδιάφορη τάχα μου παραγγελία ανάγνωσης ενός περισπούδαστου ποτ πουρί της Simone de Beauvoir. Είσαι ό,τι παραγγέλνεις vs είσαι ό,τι αποβλέπεις.

Τώρα πια η μόδα των ΠΔ μπαρ έχει σχεδόν σβήσει κι εγώ κάθομαι μόνος στο σπίτι και καταβροχθίζω φθηνά υποκατάσταστα κατεβάζοντας παράνομα σεζόν από αυστραλιανά sitcoms. Δεν είσαι δίπλα μου, ο χωρισμός μας ξεκίνησε ένα βράδυ στο Aphrodite’s left hand που η διαφωνία μας για το ποια συνομοταξία (τα χορδωτά ή τα μαλάκια) είχε τη μεγαλύτερη επιρροή στην πειραματική Τέχνη τον 20ο αιώνα εξελίχτηκε σε χοντρό καβγά για τους ρόλους και την πάλη των δύο φύλων. Υποθέτω ότι πήγαινα γυρεύοντας, είχα μόλις παραγγείλει ένα documentary για τη συμβίωση Taylor&Burton σνομπάροντας ένα αντίστοιχο για τους Newman&Woodward και η ατμόσφαιρα ήταν απειλητικά τεταμένη. Αφού έφυγες επιδεικτικά,

κατανάλωσα μεγάλες ποσότητες αυστριακού μελοδράματος σε συνδυασμό με γερμανική electropop. Στο δρόμο με σταμάτησαν για πιδελτέστ – με βάλανε να περπατάω πάνω σε μια άσπρη γραμμή διαβάζοντας το πρώτο κεφάλαιο του Moby Dick. Τα έκανα σαλάτα και κατέληξα χωρίς δίπλωμα, αξύριστος, βρωμόντας ιμπρεσσιονισμό και συναισθηματικά κουρελής πίσω από τα κάγκελα του αυτόφωρου παρέα μ’ έναν παπατζή που στις κάρτες του είχε ζωγραφισμένες διάσημες επιστημονικές εξισώσεις (εδώ εμσετετράγωνο, εκεί εμσετετράγωνο, που ‘ν’ το εμσετετράγωνο;). Ήλθες, είδες, απήλθες. Εξόν όταν πλήρωσες την εγγύηση, τα χέρια σου δε βγήκαν στιγμή απ’ τις τρίσβαθες τσέπες της καμπαρντίνας σου που φώναζε «μη τυχόν και με αγκαλιάσεις». Ανέτρεξα στην πλήρη ατακογραφία του Philp Marlowe αλλά δε ξέθαψα ούτε μία για να με ξεθάψει με τη σειρά της απ΄το τέλμα που ‘χα βουλιάξει. Καληνύχτισες ψυχρά. Τώρα κρατούσα εγώ τα χέρια μου αμήχανα μέσα στις άδειες τσέπες μου. Και το χαμόγελο του Buster Keaton ήταν σχηματισμένο πάνω στο δικό μου πρόσωπο.

Advertisements

4 thoughts on “πιδέλτα με πάγο

    1. sunCoater Συντάκτης

      Πιο δύσκολο να απαντήσω σ´ αυτό παρά σε διαγώνισμα για τη μεσαιωνική εκκλησιαστική αρχιτεκτονική. Ευχαριστώ (για την υπερβολή) panw_k.

  1. mathepeze

    Εγώ έχω πρόβλημα.
    Πλέον ντρέπομαι να γράφω συνεχώς… τέλειο, καταπληκτικό, !!!, πάλι !!! κτλ…
    Πρέπει να βρω έναν τρόπο να δηλώνω την παρουσία μου. Αν δεν είχε σχολιάσει ο panws_k δεν θα είχα γράψει λέξη.
    Εδώ έχω στερέψει από επίθετα, σιγά μη καταφέρω να συντάξω ολόκληρη πρόταση…

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s