παιχνίδι χαμένο

Είμαστε μαζεμένοι στην αυλή του σχολείου – Έκτη Δημοτικού. Αυθόρμητα γέλια πολλά (όπως τόσα χρόνια άλλωστε) και μια ψιλοτεχνητή συγκινησιακή φόρτιση χαμηλών αμπέρ, γιατί, διάολε, αφήνουμε έναν οικείο χώρο και ξεκινάμε για το άγνωστο και οι δάσκαλοι μας το τονίζουν συνέχεια, ώστε να ενδώσουμε στην ευκολία της θλίψης. Ετοιμαζόμαστε για την αναμνηστική φωτογραφία. Κάποιοι μπροστά, κάποιοι πίσω, κάποιοι κάτω, ο φωτογράφος απομακρύνεται τόσο ώστε να χωράμε όλοι στο κάδρο (εμείς, ο δάσκαλος, λίγο χαλίκι, τα δέντρα που βαφτίσαμε εστία). Ένα σμήνος μυγαράκια πετάνε γύρω από τα κεφάλια μας, μικρά, ακίνδυνα, εξ ορισμού ενοχλητικά, αλλά όχι τόσο ώστε να διαταραχτεί η προσοχή και η ομόνοια της ιστορικής στιγμής. Δυο μήνες μετά κρατώ στα χέρια μου ένα αντίτυπο, δε διακρίνεται τίποτα, φταίει ίσως το μυρμήγκιασμα από τη χαμηλής ποιότητας διαδικασία εμφάνισης και ανατύπωσης.

Το ίδιο στο Γυμνάσιο. Το ίδιο στο Λύκειο. Ανοργάνωτα, ερασιτεχνικά, αδέξια. Κάποιος καθηγητής θέλει να κρατήσει το momentum, «για την ιστορία του Σχολείου, για την ιστορία τη δική σας», κάποιοι από εμάς θα ενδιαφερθούν να αποκτήσουν το αντίτυπο, κάποιοι όχι, κάποιοι θα το σκίσουν, κάποιοι θα το κρατήσουν για να θυμούνται για πάντα (πόσο είναι το πάντα;) τον ανεκπλήρωτο εφηβικό τους έρωτα. Θα έπαιρνα όρκο, τα ίδια μυγαράκια μας περιτριγυρίζουν, θαρρείς ένα για τον καθένα μας, άλλα παχιά άλλα αδύνατα, το πέταγμά τους ακούγεται πιο έντονο από παλιά, θα ‘ναι ο Ιούνης κι η πανίδα του, η φύση οργιάζει και δε σέβεται μήτε φωτογραφίες μήτε πρόσωπα. Η φύση;

2 δεκαετίες μετά, το πρώτο reunion. Ως μεγάλος, άχαρος, αποστασιοποιημένος αρνητής είμαι εκεί για να εξακριβώσω πώς εκείνες οι αχνές, περιφερόμενες, αυλικές φιγούρες, οι εκκολαπτόμενοι εγωίσταροι, νιρβάνες, συμφεροντολόγοι, ημιάγιοι, ξερόλες, μεμψίμοιροι, φιλόδοξοι, καιροσκόποι, σαγηνεύτρες, money-lovers, κομπλεξάρες… έχουν καταφέρει να σβήσουν το επίθετο στον αργό δρόμο για την πλήρη έκδοση του εαυτού τους. Αλλά όχι, όχι όλοι. Γιατί κάποιοι λείπουν. Πόσο σκληρό. Εκεί από όπου κανείς ποτέ δε γύρισε. Κι είναι αυτές οι απουσίες στο προσκλητήριο που με τσακίζουν, με τσακίζουν, με τσακίζουν, με θλίβουν και με μαγκώνουν, μ΄έχουν πιασμένο από το λαιμό και με ρωτούν, γιατί εμείς, είναι άδικο, ποιος μπορούσε να το πει, και τι νόημα θα είχε;

reuneon

Κι είναι η στιγμή που η αντίληψή μου ξανασυναντά στο καθιερωμένο ραντεβού τα γνωστά μυγαράκια, και τώρα ξέρω, τώρα επιτέλους καταλαβαίνω, το μάτι μου γίνεται ένας υπερμεγεθυντικός φακός που τα συλλαμβάνει και τα αναλύει, δεν είναι μύγες, φευ, είναι αριθμοί, οι αριθμοί του πεπρωμένου μας που τιτιβίζουν γύρω από το είναι μας, μας προειδοποιούν και μας ειρωνεύονται, τα χρόνια που ‘χουμε ακόμα να ζήσουμε, άλλα καταφαγωμένα από κάποιον επιθετικό καρκίνο, άλλα στραπατσαρισμένα από ένα άγριο αυτοκινητικό, άλλα θανατερά χαραγμένα από κάποιο εγκεφαλικό.

Ακούω γύρω μου. Γέλια. Χαρές. Πειράγματα. Κι από πάνω να βουίζουν διψήφια και απελπιστικά γαμώτο μονοψήφια μυγαράκια/αριθμοί. Προσπαθώ να βρω το δικό μου. Δεν μπορώ. Ποτέ δεν μπορείς. Όποτε γυρνάω το κεφάλι προς το βουητό του εκείνο έχει αλλάξει θέση. Όπως ακριβώς οι μόνιμες σκιές που σχηματίζονται πάνω στις βεβλαμμένες περιοχές της ίριδάς μας, όσο κινείς το μάτι για να τις πιάσεις τόσο σου ξεφεύγουν. Πρέπει να μείνεις ακίνητος, να παγώσεις λίγο το χρόνο για να τις αισθανθείς και να τις σχηματοποιήσεις.

Ακίνητος. Παγωμένος χρόνος. Ακίνητος. Παγωμένος χρόνος.

Τρεις τα μεσάνυχτα γυρνάω σπίτι και μανιακά ανακατεύω ντουλάπια, ανοίγω συρτάρια, πετάω άλμπουμ μέχρι να βρω την κούτα με τις παλιές, τις παιδικές φωτογραφίες. Να ‘τη. Εδώ. Έκτη Δημοτικού. Αυλή του σχολείου. Κοιτάω αφηρημένα. Κοιτάω θολά. Κοιτάω ασυνείδητα. Το μυρμήγκιασμα υποχωρεί. Τα εικονοστοιχεία ξεδιαλύνουν. Εμείς. Εγώ. Όσοι φύγαν. Οι μύγες. Εγώ. Δε χαμογελώ. Καθόλου δε χαμογελώ.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s