ρεφρενίτιδα

Ζούσε μέσα στα ρεφρέν.

Δεν ήξερε καλά αγγλικά κι έτσι καταλάβαινε μόνο το εύληπτο κομμάτι του τραγουδιού, το σημείο όπου όλοι -από τον πιο άσημο ως τον πιο σπουδαίο- κατεβάζουν ταχύτητα, εκεί όπου οι κιθάρες και η ντραμς ηρεμούν, η άρθρωση ξεκαθαρίζει, οι στίχοι μετατρέπονται σ’ ένα ενήλικο «λόλα-να-ένα-μήλο». Η δομή του υπόλοιπου τραγουδιού λίγο τον ενδιέφερε. Καθώς δε θα ‘βρισκες ίχνος μουσικής παιδείας επάνω του δίσταζε να ενθουσιαστεί με ένα σπουδαίο ριφ, με μια εισαγωγή βαρβάτη, με μια εναλλαγή στο τέμπο και τα όγδοα – φοβόταν μήπως η άγνοιά του τον παρασύρει σε μια τραγικά άστοχη εκτίμηση. Όχι, όχι, το τραγούδι ήταν απλώς ο δρόμος και η επωδός ο προορισμός – οι τρεις τέσσερις εκείνοι στίχοι που συμπύκνωναν όλο το μήνυμα που επιθυμούσε να μεταδώσει ο καλλιτέχνης. Ήταν το απαύγασμα, το στιγμιαίο σκανάρισμα, η εγκάρσια τομή του δέντρου που αποκάλυπτε μεμιάς όλα τα μυστικά του, ήταν ο λόφος που ανέβαινε το τραγούδι ξανά και ξανά και ξανά ώστε να προσφέρει ένα υπερώο στους πιστούς του για να το θαυμάζουν.

Αλλά η τέχνη είναι μίμηση ζωής και η μουσική η λαϊκότερη των τεχνών και σαν αμαθές σχολαριόπαιδο δεν άργησε να πέσει στην παγίδα της επαγωγής. Αφού στα τραγούδια το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν η στιγμιαία συμπεριφορά χωρίς πολλά πότε και γιατί, αφού το πριν και το μετά δεν είχαν σημασία παρά μόνο το καίριο και επαναλαμβανόμενο τώρα, γιατί να μην εφαρμόσει το ίδιο και στην πραγματική ζωή, ένα long play τραγούδι είναι και αυτή. Βάλθηκε να αδιαφορεί για αίτια και προγνωστικά, για το «πού ήσουν» και «πού θα πας», για τις απώλειες και τα κέρδη, για τα άυλα όνειρα που χάθηκαν, για τα γραμμάρια ψυχής που εξανεμίστηκαν, για τις προσωπικές σχέσεις που όλες και πάντοτε για το ίδιο πράμα μιλάνε: αγάπη, πάθος, μίσος. Θες να δω ποιος είσαι, μην κοπιάζεις, μην αναλύεις, μην εξηγείς, μόνο περπάτα, κινήσου, συμπεριφέρσου, αυτός είσαι.

Δεν άργησε να ενσωματώσει και τον ίδιο του τον εαυτό στη νέα του κοσμοθεωρία που ύπουλα δηλητηρίασε όλο του το σύμπαν. Είμαι το ρεφρέν μου, η επανάληψή μου, το σκαμμένο απ’ το χρόνο πρόσωπο που βλέπω κάθε πρωί στον ημιφωτισμένο καθρέπτη, δε (χρειάζεται και δε θέλω να) θυμάμαι τίποτα από το παρελθόν, το άγνωστο δε με φοβίζει – απλώς ως ανυπόστατο μου είναι τελείως αδιάφορο. Δεν έχω κρυμμένα μυστικά στη βαλίτσα μου – κι αν είχα τα έκαψα, κινούμαι, συμπεριφέρομαι, αυτός είμαι. Είχε μετατραπεί σε μια περιπλανώμενη ανθρώπινη μαύρη τρύπα, καταβρόχθιζε συμπεριφορές μα δεν επέτρεπε το παραμικρό φως του να φωτίσει τον κόσμο γύρω του.

Όταν η εκκωφαντική αδιαφορία του έφτασε στα όρια κινδύνου για τη σωματική του ακεραιότητα, οι συγγενείς του τον κουβάλησαν σ΄ένα διάσημο ψυχίατρο. Διεθνές κύρος, εγχώριο τουπέ, 2 phd, εκτεταμένη αρθρογραφία, αλλά 10 συνεδρίες μετά το αποτέλεσμα ήταν ακόμα μηδαμινό. Και ίσως να παρέμενε έτσι για πολύ καιρό ακόμα αν δεν επενέβαινε η στενογράφος του δόκτορος. -Δεν έχετε παρατηρήσει ότι μιλάει μόνο με ρεφρέν; Όταν τον ρωτήσατε πώς αντικρίζει κάθε μέρα όταν ξυπνάει, απάντησε Κάθε μέρα είναι σαν Κυριακή, κάθε μέρα είναι σιωπηλή και γκρίζα. Κι όταν τον πιέσατε να παραδεχτεί ότι όπως όλοι μας κάτι αναζητάει σε αυτή τη ζωή, ας το μαρτυρήσει πια, σας πέταξε ένα στρυφνό αλλά ακόμα δεν έχω βρει αυτό που ψάχνω και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Μπορείτε να μου επιτρέψετε 3 λεπτά μαζί του; Οι ώμοι του δόκτορος κατένευσαν προτροπή (μα βέβαια, δοκίμασε, ελεύθερα…), το βλέμμα του συμπλήρωσε χαιρεκακία (…και σπάσε τα μούτρα σου αναιδέστατη ανίδεη).

eils

-Γιατί χαραμίζεστε με τα ρεφρέν;
-…;
-Το ρεφρέν είναι το τσιτάτο του τραγουδιού, η ξύλινη γλώσσα, ο εκπεσμός του καλλιτέχνη στο λαϊκότερο επίπεδο, η αποστροφή του ωραίου και ευγενικού για χάρη του γρήγορου και εύκολου. Το ρεφρέν είναι το γεμάτο ακατέργαστα ζωικά λίπη fast food της μουσικής βιομηχανίας. Ό,τι αξίζει σ’ ένα τραγούδι είναι το κουπλέ. Εκεί μόνο μπορείς να αναζητήσεις το αυθεντικό ίχνος της δημιουργίας.
-Το κουπλέ; Με όλη την θολούρα και τη λόξα και τα βίτσια του κάθε νάρκισσου τραγουδιάρη; Στο ρεφρέν τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.
-Ακόμα κι έτσι. Δεν έχουμε γεννηθεί για να κυνηγάμε την καθαρότητα. Είμαστε άνθρωποι. Κανένας ίδιος. Η ασάφεια είναι ο αιθέρας μέσα στον οποίο κινούμαστε, ασάφεια αναπνέουμε, ασάφεια δεχόμαστε και ασάφεια εκπέμπουμε.
-Όχι, δεν υπάρχει αυτό το ασάφεια-για-την-ασάφεια, λες και είναι κάποιο οικουμενικό θέσφατο που πρέπει να προσκυνάμε. Αν για κάποιο λόγο υπάρχει αυτή η «ασάφεια» είναι μόνο και μόνο για να οδηγήσει στο αποτέλεσμα, την τακτοποίηση, το ΡΕΦΡΕΝ, το status update. Ο άνθρωπος; Ένα status εν κινήσει, μια ταμπέλα πιάτου ημέρας σε κάποιο μαγειρείο, φτηνό, ακριβό, γκουρμέ, βρομιάρικο δεν έχει σημασία ούτε και το πώς και γιατί μαγειρεύτηκε, φτάνει που στεκόμαστε εκεί, μέσα από τη βιτρίνα, έτοιμοι να καταβροχθιστούμε και να πεθάνουμε.
-Έτσι νιώθετε; Σαν μια πιατέλα προορισμένη να καταβροχθιστεί; Ωω, ΜΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ, η εσχατολογική σας απαισιοδοξία σημαίνει ότι έστω κι έτσι αφήνετε μια χαραμάδα προοπτικής να φωτίσει το «τώρα» σας. Το περιφραγμένο status σας δεν είναι τόσο στεγανό, όσο θέλετε να πιστέψουμε, τελικά!
-Τι θέλετε από μένα;
-Τίποτα. Τι θα λέγατε αν σας έλεγα για κάθε φορέα πάθησης που κινείται στο ένα άκρο της ανθρώπινης συμπεριφοράς, υπάρχει κάποιος αντίστοιχος φορέας πάθησης που κινείται στο εντελώς αντίθετο άκρο;
-Ψυχιατρικές ανοησίες.
Μισώ τα ρεφρέν.
Μισώ τα κουπλέ.
-Κανένα ποτέ τραγούδι δε θα φτάσει τη στιχουργική και υπαινικτική αρτιότητα του Something Changed.
-Ποτέ κανένα τραγούδι δε θα ΄ναι τόσο ζωντανό και αυθύπαρκτο όσο τα 4 nah nah nah nah λεπτά του Hey Jude.
-Πάσχεις από αδυναμία νοηματοδότησης.
-Πάσχεις από αδυναμία ολοκλήρωσης.
-ΟΚ.
-ΟΚ.

-Τι θα λέγατε αν σας έλεγα and i can see the pain in your eyes – says everybody’s changing – and i don’t know why?
-Θα ‘λεγα words are very unnecessary – they can only do harm
-Κι αν έλεγα I’ll tell you something, I think you’ll understand, When I say ΤΗΑΤ something?…


-I wanna hold your …hand?

Advertisements

2 thoughts on “ρεφρενίτιδα

  1. fevgati

    Ο υπαινιγμός ενισχύει τον ερωτισμό,αφού προκαλεί αμφιβολία,αγωνία ώστε αποφεύγεται το τέλμα. Το γαρ πολύ του υπαινιγμού όμως,νομίζω,πιθανόν να προκαλέσει παρεξηγήσεις..

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s