Tag Archives: αστειότητες

ραπαθύμι

Είναι μια ιστορία που λέω. Όταν με χαιρετάει κάποιος που δε θυμάμαι το όνομά του ή από πού τον ξέρω ή ακόμα χειρότερα ότι είναι καν γνωστός μου. Πνίγω την ντροπή μου μέσα σ’ ένα πηγάδι από αισχρές δικαιολογίες. Για κάποιο ατύχημα, την απώλεια μνήμης, το πώς έπρεπε να μάθω τα πράγματα από την αρχή: να αναγνωρίζω τους οικείους μου, να αποστηθίζω στίχους τραγουδιών, να δένω τα κορδόνια μου. Το βλέπω στα μάτια τους, νομίζουν ότι τους κοροϊδεύω, αλλά ο δισταγμός τους να φέρουν αντίρρηση σε κάτι τόσο σοβαρό υπερισχύει της δυσπιστίας τους. Ευτυχώς που κανείς δε δείχνει να θυμάται ότι αυτοβιογραφικές, σημασιολογικές και διαδικαστικές αναμνήσεις παίζουν μπάλα σε γήπεδα διαφορετικά.

Προειδοποίηση: πολλαπλά αδιάφορο.

ποδηλατότρομος

μπρρρ

Το πρώτο πράγμα που συμβαίνει είναι ότι η ευκολία που σου υπόσχεται (αποκλειστική χρήση, λείο οδόστρωμα, ευδιάκριτη σήμανση) αδρανοποιεί το ευλαβικά συντηρημένο ένστικτο αυτοσυντήρησής σου. Σαν ένα αδέσποτο σκύλο που, φτιαγμένος απ’ τη φύση να επιζεί στην άγρια πλευρά μόνος, νηστικός, φοβισμένος, κυνηγός και κυνηγημένος, βρίσκεται ξαφνικά να θωπεύεται μες στο προστατευμένο περιβάλλον μιας ανάδοχης οικογένειας. Το σώμα πλαδαρεύει, οι αισθήσεις ατονούν, η μυρωδιά του κινδύνου και η ανάγκη επιβίωσης γίνονται σιγά σιγά απλώς αναμνήσεις.

Κι είναι τότε ακριβώς που τα χρειάζεσαι περισσότερο.

Γιατί εδώ στα μέρη μας ποδηλατόδρομος σημαίνει: όλοι ξέρουμε τι σημαίνει

Επιτέλους, μία πρόταση!

Καταρχάς, όσοι ασχολούνται με τα οικιακά θα γλίτωναν από την καταφανώς άνιση μάχη της ασφαλτόστρωσης του αδύνατου, εξοικονομώντας χρόνο και ενέργεια για κάτι πιο ενδιαφέρον ή χαλαρωτικό, έναν καναπέ+μαξιλάρα+αγγλικόΒιβλίο (κουβέρτα όχι, καταντά ηδονοθηρία), την πέμπτη+1 ενός χορτοφαγικού τοστ(σάντουιτς(αμφίψωμο;)), μισή ώρα βύθισμα σε κάποιο βραζιλιάνικο δράμα, λίγο σερφάρισμα σε παρα(κουτσομ)πολι(σ)τικά blog,

ενώ ταυτόχρονα τα θηλυκά μέρη της συζυγίας θα έχαναν ένα θεμελιακό επιχείρημα στη αιώνια πάλη μεταξύ των δύο φύλων (ο κύριος κραιπαλιάζει με τους φίλους του κι εγώ βολοδέρνω πάνω από τους ατμούς γιατί αύριο έχει και μίτινγκ), που ένας Θεός ξέρει πόσα διαζύγια θα είχαν αποφευχθεί χωρίς αυτό το καταπνίγον εσωτερικό φουρτούνιασμα που ξεσηκώνει μια στρυφνή μανσέτα,

και συνεχίζοντας για λίγο στην ίδια όχθη των πραγμάτων, αναρίθμητες παράγραφοι ερωτικής λογοτεχνίας θα ΄χαν μείνει άγραφες, υποχρεώνοντας τους συγγραφείς στην αναζήτηση αληθοφανών τρόπων για το άναμμα της σεξουαλικής σπίθας, καθώς θα εξαφανίζονταν όλα αυτά τα υγρά όνειρα που προκαλούνται απ’ το κοκτέιλ μαλακτικού+αρσενικής φερομόνης ή απ’ τις στερναίες τρίχες που ξεπηδούν ατίθασα ανάμεσα από κουμπιά ή απ’ την ψευδαίσθηση μεγάλων πλατών που ύπουλα υποβάλλει μια απ’ άκρο σ’ άκρο καλοσχηματισμένη οριζόντια ραφή,

δίχως να αφήνεται στην άκρη ότι η ταξική διαφοροποίηση θα δεχόταν ένα καίριο πλήγμα, αφού είναι τοις πάσι γνωστό ότι η πυκνότητα του καρό μοτίβου, το σχήμα των καταλήξεων, η υφή, το υλικό και, βέβαια, ο τόπος και η τιμή αγοράς συνεισφέρουν σε μια αύρα που μεταφέρει μια δυναστευτική αίσθηση πυγμής, ανωτερότητας και χάραξης σαφών διαχωριστικών γραμμών,

και τέλος, καταλήγοντας, τι χαρά, αυτοστιγμεί θα έχανε το έρεισμά του και το ιδιότυπο αξεσουάρ χωρίς κανένα πρακτικό λόγο ύπαρξης, ένα μηδενικό που τεχνητά επιμηκυμένο σε μορφή μονάδας ενισχύει σύμβολα φαλλικά και κοινωνίες ανδροκρατούμενες,

Ανακεφαλαιώνοντας (φτηνό κόλπο για περισσότερα hits)